Harflerin rüyasını doldursa hoş gülüşün
Gamzen çay bardağıma her mevsim işli desen
Melikesi hayalin çay ikliminde düşün
Sen efsane çağından günümüze inen sır
İpek atlas içinde seni saklıyor asır

...

Göğsüm üstünde ki kafes tükendi
Hoş geldin can diyen o ses tükendi
Kalmadı dostlarım herkes tükendi

Çağlayıp coştuğum enfes tükendi

...

HADİ BANA ÖYKÜ ANLAT "sonu iyi biten öyküler"

Hadi bana öykü anlat.
Sonu iyi biten öyküler
Sonunda mutluluk olsun mesela.

...

O yıllar fakirliğin bir de akla ne geliyorsa yokluğun kol gezdiği yıllardı. Şeker,yağ, gaz yağı karne ile temin edilebiliniyordu. Bu sebeple tatlandırıcı olarak pekmez, yemeklerde kemik yağı, yemek pişirmek için hali vahdi yerinde olanlar gaz ocağı, fukaralar da zerzemin tandırını yakarlardı. Hemen hemen her evde hayvan ahırı, bu ahırlarda sütü için büyük baş hayvan beslenirdi. Sabahları ahırlardan çıkartılan hayvanlar, tımarı yapıldıktan sonra hoo sesiyle sırtına vurularak toplaşma yerine gönderilir, akşamları da çobanın aynı toplaşma yerine getirmesiyle, hayvanlar kendiliklerinden evlerine yönlenirler, kapıya geldiklerinde böğürerek haber verirlerdi.
Çoban sabahları toplaşma yerinde toplanan hayvanları, yayılmaları için Kangal köpekleri nezaretinde Karpuzatan yazı mevkine götürürdü.
Bazan ev sahibinin yüzünden sürüyü kaçıran hayvanlar sürüye yetiştirilmek için koşturulur, sürüye dahil edilirdi.
Biz çocuklar diğer mahalle çocuklarını ya sürüye koşuştururken, ya okuldan, ya da oynadığımız mahalleler arası iddialı yöresel oyunlarımızdan tanırdık.
Çapar mahallesi çocukları oyunda, bizim mahalle çocuklarından bayağı iyi idiler. Onları yenmek için sapanla taş atmada usta olanlarla antrenmanlar yapardık. Sapan yapılışından, tutuş şekline, bir ucunun serbest bırakılarak şaklatılması, aya ya yerleştirilen taşın karşı tarafa fırlatılmasına kadar ne varsa öğrenirdik.

...

Fünyesi sıkışmış ve gerile gerile patlamak üzre olan bir hayatın acıyla yazılmış senaryosu her tarafımı sararken, aldığım hiçbir nefesten ne tat alıyorum ne de derman buluyorum.sanki her gün çıkmaz bir sokakta dönüp dolanıyorum.vardığım hiçbir nokta yok,ne yol var ne de güzergah sadece ne var biliyor musunuz?tehditler,kimden geldiğini bilmiyorum ama her gece düşlerime girip beni pusulasız bir yola bağlayıp yağlı urganla gözdağı veren bir tanrı.

Gerçekte hayatın bütün senaryolarını yazan bir güçten söz ediyorum.sözde hayatı bize yaşanır kılmak için bizi yeryüzüne gönderen bir tanrının beklentisi ne olabilirdi.
ona göre ödül ve cezaya dayanan kendi kurduğu sistemin içinde ya cennet vardı ya da cehennem.iki kör nokta.

...

Döküntü tenimin sahipsiz mevzisinde
Her eylül boğmak zorunda mı hayallerimi kanayan
Up uzun sarmışım artık olmayan kimseleri
Döküldü dökülecek yaprakların çaresiz insafına


...

terk edilen ömrümden bihaber suskunluğum
dilimde lal kalan iç sesimin çığırtkanlığı
ağlama ardımda bıraktığım dünlerim için
say ki avuçlarından dökülen bir avuç çakıl taşıyım


...

Unutulmuş br köşede duran çocuk gibiyim
Sakın bana bıyık altından gülümseme
Sana her uğradaıkça şiirler küser
Kırmızı elbisen yakar tüm kelimeleri
Kül döker ağustos yanığı

...

...

Gözlerim devrilir camdan dışarıya,
Gece çöktü buralara civardaki bulvarlardan kervan geçmez,
Soğuk bir odada uyku nazlı bir âşıktır şimdi,
Peşinden koştukça riyakârlaşır o da,
Tüm gidenler gibi!

...