Kon yine
Pastan tanınmayan Yanlarıma
Zulamda ıslaktır mendilim


...

Bir çift sözle başlar
Gönül serüveni
Yetmez bazen
Sarar kırk kelam geceyi
Anlatmak kolay mı

...

Mısralarda artık kelepçe var.
Sustu sana cümlelerim
Kilitlendi işte dilim.

Sessizim evet

...

Annem'e özlemle... Yokluğun hâlâ tek...

//

Sen gideli bağrımdan kan akar oluk oluk,

...

Bir gölge düştü ansızın hayata,
Solgun bir yaprak gibi koptu dalından.
Sessiz bir çığlık yankılandı boşlukta,
Bir can çekildi ebediyet yurdundan.
Soğuk bir rüzgar esti teninde şimdi,

...

Bir zamanlar ana rahmi gibi içine gömüldüğüm kozamın,
Asıl cehennemim olduğunu unutmak için

Özlem SABA

...

Kelâmı asliyle beyan

Kâl ile değil,ahval ile söyler kelâm
Sadr’dan gelir satıra dökülür kelâm


...

haddi hesabı yok.

Sen hak etmiyor muşsun
bunu çok geç anladım.


...

Aşkın Ötesinde Sevginin Varoluşu

Kral kelebekler, her yıl Güney Amerika'nın sıcak topraklarından, Kuzey Amerika'nın serin ovalarına doğru, binlerce kilometrelik bir yolculuğa çıkarlar. İncecik kanatlarıyla, sert rüzgârlara, kasırgalara, aşılmaz dağlara ve kavurucu güneşlere karşı koyarak süzülürler gökyüzünde. Bu yolculuk, yalnızca bir hayatta kalma savaşı değildir. Aynı zamanda doğaya karşı verdikleri bir sadakat, bir sevgi, bir varoluş çağrısına sessiz bir cevap gibidir. Kral kelebeklerin bu destansı yolculuğu, tek bir neslin ömrüne sığmaz. İlk kuşaklar, varacakları Kuzey Amerika’yı asla göremezler. Yine de kanat çırparlar, yine de rüzgâra karşı koyarlar, yine de yola devam ederler. Çünkü bilirler, onların varoluşu, yalnız kendi yaşamlarıyla sınırlı değildir.
Yoldaki her adım, henüz doğmamış nesillere açılan bir kapıdır.

...

Kulağım sesine hasret,
paslandı, yaşlandım...
Ağalayasımın geldiği eşsiz bakışını

...