Gider idin bahara dek
Kimler kırmış kanadını
Aciz koydurma adını

Ayakların perde perde

...

Hem kurbanı, hem tanığı olunduğunda sanıldığı gibi hiç de kolay olmuyor. Kâğıda kaleme hiç uzanamadığım günler oldu… Bazı günler “Eylül kanayan bir çocuk” gibi “çok kan kaybederek” tek bir cümle dahi kuramadan saatlerce takılıp kaldığım oldu şiirin başında…

“Yüreğimin kıyısına mavi mavi dalga dalga çarpan kadın… “ (Annem) bir bayram günü ziyaretinde; kışlanın önüne her gün geldiğini, uzun günlerin ardından (Hasan abim ve benim) bitlenmiş ve üzerinde kurumuş kan lekeleri olan çamaşırlarımız kendisine verildiğinde “kötü durumda ama çok şükür yaşıyor” olduğumuzu anladığını ve sevinçle eve nasıl koştuğunu, evde çamaşırlarımızı koklayarak nasıl ağladığını… O zamanlar minicik olan yeğenim Evrim’i “hadi gel Hasan’ıma, Savaş’ıma ağlayalım” diyerek kendine nasıl sırdaş yaptığını ve nasıl günler boyu sayıp dökerek birlikte ağladıklarını, ahırda sütünü sağdığı inekleriyle her gün konuşarak nasıl dertleştiğini ve her gün yollarımıza nasıl gözyaşı döktüğünü… İç çekerek ve heyecanlanarak anlattığında bu şiir kafamda iyice şekillendi. Uzunca bir süredir de hep aklımdaydı. 12 Eylül 1980 darbe döneminin ağır işkencelerine uğramış ve çok ağır bedeller ödemiş olan bir kuşağın hikâyesini yaşadıklarım ve tanık olduklarım üzerinden yazmaya çalıştım.

Bedenimi(zi), yüreğimi(zi) ve ruhumu(zu) öldürmeye tam teşebbüs ederek ağır yaralı bırakan işkencenin ve işkencecilerin dile, söze ve şiire bir türlü sığdıramadığım aşağılık ve iğrenç davranışlarını elbette yazamadım…

...

Bir yağmur damlasıyım ben,
Yalnızlığın sarhoşuyum.
Tutsak nefesin, yağlı urganıyım.
Delikli heybem,

...

DÜŞ KANATLARIMDA

incinir inci mercan,


...

Hakikatın ta kendisi
Kandırmışlar seni yavrum
İşine gelirse tabi,

Bakmışlar ki çıkmaz sokak

...

Güller sadakatle koku saçıyor
Goncayı Sümbülü kıskandı Lale
Küflenmiş bahçevan nere kaçıyor

Içimde kaynayan volkanlarım var

...

Tahtım sarayım miras kalsın sözde seven riyakarlara,
Yanlızlığı baharla yeşeren gül sayıp ektim bahtıma,




...

Seninle
Çocuklaşıyorum
Seninle

...

​gözlerim uzaklara dalmış;
uyumakla uyanıklık arasında
yıllarca içimde biriktirdiklerimi
not etmişken aklımın bir köşesine,
hepsinin uçup gitmesine bir kuş sürüsü sebep.

...

Bağrıma taş basar severim yine
Yaktığın bu ateş sürse günlerce
Küllense de k/özüm söndürmem seni



...