Beşiğini kırdılar, daha ilk günden !
Sen vurmadan taşlara henüz başını
'Piç' damgası vurdular, daha ilk günden !.



...

Eskişehir derler, ilimiz bizim.
Kimine kaymaklı kadayıf gibi
Kimine zehirdir, dilimiz bizim...

Getirsekde külhan beyleri dize

...

Sesin çınladı durdu kulaklarımda
Birde yüreğime işleyen bakışların
Alışamadım sensiz geçen akşamlara

Sensizliğimin suskunluğuna kaptırdım kendimi

...

Ona karşı koyuyorum
Tehlikeli düşmanımla
Nefsim ile savaştayım

Savaşların savaşı bu

...

Yüceler de dur da.
Sen eğ başını.
MEVLA içün.
Akıt gözün yaşını.
Ziyaret ederler.

...

Akvaryumlara
Koymayınız
Salın
Açık Denizlere.


...

Güneşin Yaz keyfini sürdürdüğü bir gündü,
Bulutlar gözyaşını döktü gökten aşağı.
Dökülen damlacıklar yedi renge büründü,

...

Ne biçim insanlarız biz? Konu komşu, akraba nerede o eski günler? Ne yaşayana yakınlık, ne ölüye saygı. Neredeyiz biz, biz ne biçim insanlarız? Aynı apartmandan çıkan cenaze, nereden çıktı, hastamıydı, kazamı geçirdi yoksa yaşlı mı, genç mi? Kimmiş bilmiyoruz. Bir öğlen tatili eve gelen ben, şöyle bir şeyle karsılaştım;
Kapıda apartman yöneticisi,
- Cenaze var da onun için erken geldim - diyor. Kim demeye utandım ve onunla camiye gittim. Musalla taşında yatan, benim komşumdu. Kendimi öyle kötü hissettim ki, baş ucunda durdum;
- Selam ey komşum, ben ne biçim bir insanim ki, seni hiç tanımadım. Adını şimdi gördüm, kaç yaşındasın, hasta mıydın, kaç gün yattın ya da aylar yıllarca mı, ya da kaza filan mi geçirdin? Sen de beni tanımıyorsundur, şimdi geldim. Belki desinler, belki utandığım için ya da kim bilir çok üzüldüm. Evet evet çok üzüldüm ve kendimden iğrendim.
- Ne şimdi bu, günah mı çıkarıyorsun der gibi bakma öyle. Birazdan imam soracak

...

yeri geldi mi yerine başkasını koymak niyeti ile
çektin kahrımı
bildim hep ,kenarımı köşemi de ses etmedim.

Nereye kadar yaşanır sensiz ,

...

Bronkoskopi işlem saatimdi.
Oturdum,işlem yerine...
Aç ağzını,uzat dilini denildi
Ağzımı açtım,anestezi verildi
Uyuştu boğazım,ağızdan ciğerime

...