Karanlık nöbetlerde buz tutar yalnızlığım

Sıcaklar içinde eriyen yarınlarım


...

Şu harput'un başı dumanlı
Gel de, yarim kölen olammı
Ben dünyadan vaz geçtim amma
Senin İçin burda kalammı
Kal dersen, kulun kulun olammı

...

Aşıkları koynunda sırdaş tutardın
Tepelerden mezreye bir hoş bakardın
Her fani can gibi yerlerde kaldın

Harput'um kucak açmış yerliye,ecnebiye

...

Seni azizlerin şehrinde tanıdım
Kısrakları kıskandıran yürüyüşünde
Zifir saçlarında ilk yangını tanıdım
Dudaklarında susadım, susamışlığımı sevdim

...

Fark ettim, bir anda girip çıktı sol şakağımdan...
Sardı gözlerimi bir an kıpkızıl bir karanlık,
Yükseldi çavuşumdan, vurulduk diyen o son çığlık,
Sanırım, çavuşumla aynı mermiyle vurulmuştuk,
Zaten köyden çıkarken de, el ele tutuşmuştuk...

...

Karanlık nöbetlerde buz tutar yalnızlığım

Sıcaklar içinde eriyen yarınlarım


...

1
Yalnızlığa yapılan kalabalık sefer
İsmi unutulmuş bir kara asker


...

Section 1.10.32 of "de Finibus Bonorum et Malorum", written by Cicero in 45 BC

"Sed ut perspiciatis unde omnis iste natus error sit voluptatem accusantium doloremque laudantium, totam rem aperiam, eaque ipsa quae ab illo inventore veritatis et quasi architecto beatae vitae dicta sunt explicabo. Nemo enim ipsam voluptatem quia voluptas sit aspernatur aut odit aut fugit, sed quia consequuntur magni dolores eos qui ratione voluptatem sequi nesciunt. Neque porro quisquam est, qui dolorem ipsum quia dolor sit amet, consectetur, adipisci velit, sed quia non numquam eius modi tempora incidunt ut labore et dolore magnam aliquam quaerat voluptatem. Ut enim ad minima veniam, quis nostrum exercitationem ullam corporis suscipit laboriosam, nisi ut aliquid ex ea commodi consequatur? Quis autem vel eum iure reprehenderit qui in ea voluptate velit esse quam nihil molestiae consequatur, vel illum qui dolorem eum fugiat quo voluptas nulla pariatur?"

...