Yeşil eteklerini savuruyorsun gözüme gözüme
Eyy..! gözlerimin içinde büyüttüğüm hatmi çiçeği
Eyy..! yüreğimin içinde sakladığım kiraz bahçesi
Eyy..! boyuna bosuna kurbanlar olduğum Leyl_i.!
Varmadan şu ömrüm Ekim'e

...

Baharla açılan goncalar, bir bir dökülüp gitti,
Ömrün, bir eylülündeyiz şimdi, bir yaz daha bitti...

Eylül ki, sevdalı yaz akşamlarının anılara üşüştüğü aydır,
Eylül ki, şiirlere, sararmış yaprakların düştüğü aydır...

...

Sen anlat ben duyarım veda ederken eylül
Fırtınalar koparken sevdanın derininde
Sen ağlat ben ağlarım veda ederken eylül
**
Dök içinden geçeni kaleme al sevgini

...

tek kanatla uçamaz göçmen kuşlar
gölgesi üşütür,
yağmursuz kalınca bulutlar
kırışır yüzü umudun,
solar bütün renkler

...

Hayat bir bardakta sıcak çay olsa
Aşksa kesme iki şeker senle ben
Düşüp eriseydik çayın içinde
Bir bedende tek olup tatlansaydık

...

Umarsızca geleceğini düşünmek
Günleri aylara eklemek zordu.

Yağmur olur ellerine düşerim demiştin
Ama ellerime değil gözlerime düştün

...

Hem kurbanı, hem tanığı olunduğunda sanıldığı gibi hiç de kolay olmuyor. Kâğıda kaleme hiç uzanamadığım günler oldu… Bazı günler “Eylül kanayan bir çocuk” gibi “çok kan kaybederek” tek bir cümle dahi kuramadan saatlerce takılıp kaldığım oldu şiirin başında…

“Yüreğimin kıyısına mavi mavi dalga dalga çarpan kadın… “ (Annem) bir bayram günü ziyaretinde; kışlanın önüne her gün geldiğini, uzun günlerin ardından (Hasan abim ve benim) bitlenmiş ve üzerinde kurumuş kan lekeleri olan çamaşırlarımız kendisine verildiğinde “kötü durumda ama çok şükür yaşıyor” olduğumuzu anladığını ve sevinçle eve nasıl koştuğunu, evde çamaşırlarımızı koklayarak nasıl ağladığını… O zamanlar minicik olan yeğenim Evrim’i “hadi gel Hasan’ıma, Savaş’ıma ağlayalım” diyerek kendine nasıl sırdaş yaptığını ve nasıl günler boyu sayıp dökerek birlikte ağladıklarını, ahırda sütünü sağdığı inekleriyle her gün konuşarak nasıl dertleştiğini ve her gün yollarımıza nasıl gözyaşı döktüğünü… İç çekerek ve heyecanlanarak anlattığında bu şiir kafamda iyice şekillendi. Uzunca bir süredir de hep aklımdaydı. 12 Eylül 1980 darbe döneminin ağır işkencelerine uğramış ve çok ağır bedeller ödemiş olan bir kuşağın hikâyesini yaşadıklarım ve tanık olduklarım üzerinden yazmaya çalıştım.

Bedenimi(zi), yüreğimi(zi) ve ruhumu(zu) öldürmeye tam teşebbüs ederek ağır yaralı bırakan işkencenin ve işkencecilerin dile, söze ve şiire bir türlü sığdıramadığım aşağılık ve iğrenç davranışlarını elbette yazamadım…

...

Örüyor gönlümü Eylül rüzgârı,
Her güzde vedaya şarkılar yazan,
Buruyor gönlümü Eylül rüzgârı.

Yüreğimi yetim koyan bu güzler,

...

19 Eylül "Gaziler Günü" anısına ithâfen yazılmıştır. Ayrıca şair dostumuz Kıbrıs Gazisi Midayet Kara'nın "Gaziler Günü"nü gönülden kutluyorum. Bu vatana hizmeti dokunan tüm gazilerimize hayırlı ömürler diliyorum.

Tüm şehitlerimizi ve başta Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere ebediyete intikal eden tüm gazilerimizi rahmet ve minnetle anıyorum mekânları cennet olsun.



...

Sana varacak bir yol
İçimdeki seni bulacak bir yol..
Gidiyorum lakin varamıyorum
Ömür geçiyor, vakit geçiyor
Kendi içimde

...