İnsan gördüm! Şiir düzer tüyoyla
İnsan gördüm! Para etmez kiloyla
İnsan gördüm! Neron’u ol, kül eyle
İnsan gördüm! Ömür boyu közü ol

İnsan gördüm! Selam verir hello’yla
İnsan gördüm! Ebrehe’ye fil eyle
İnsan gördüm! Mermerini göl eyle
İnsan gördüm! Yarasının tuzu ol

İnsan gördüm! Yoldaş olur Dino’yla
İnsan gördüm! Şöhret bulur kinoyla
İnsan gördüm! Huzur bulur canoyla
İnsan gördüm! Ciğerine sızı ol

İnsan gördüm! Koyun! Çoban Sülo’yla
İnsan gördüm! Yarış yapar siloyla
İnsan gördüm! Amazonlu filoyla
İnsan gördüm! Lazım olsan nazı ol

İnsan gördüm! Emrindedir aloyla
İnsan gördüm! Kaş altına çul eyle
İnsan gördüm! Kapısını yol eyle
İnsan gördüm! Ayağının tozu ol

İnsan gördüm! Saatini yıl eyle
İnsan gördüm! Tutunacak el eyle
İnsan gördüm! Dikenini gül eyle
İnsan gördüm! Gözlerinin izi ol

İnsan gördüm! Cana gelir selayla
İnsan gördüm! Yene gelmez telayla
İnsan gördüm! Düş kapına el eyle
İnsan gördüm! Aynasının yüzü ol

İnsan gördüm! Oyun oynar kayayla
İnsan gördüm! Mutlu olur finoyla
İnsan gördüm! Satış yapar galayla
İnsan gördüm! Vuslatına yazı ol

İnsan gördüm! Bülbülü ol, gül eyle
İnsan gördüm! Gözyaşını sel eyle
İnsan gördüm! Geçmez akçe pul eyle
İnsan gördüm! Yüreğinin buzu ol

İnsan gördüm! Başı her gün belayla
İnsan gördüm! İşi olmaz çileyle
İnsan gördüm! Dış kapına kul eyle
İnsan gördüm! Vazgeçilmez farzı ol

İnsan gördüm! Gezer paşayla, beyle
İnsan gördüm! Sızar kadehle, meyle
İnsan gördüm! Yazar özenle böyle
İnsan gördüm! Delibal’ın özü O

Celil ÇINKIR – Delibal