Geceyi bekler sevmeyecegini son kez söylemek için
Uykuların kaçar durup durup aklına takılır unutmak istediklerin
Aslında sabahlar olmaz birbirini kovalar iç çekişlerinin
Durduramazsın ellerin ayaklarının titremesiiini
Kolay degil ama imkansızda deildir o an ölmek

...

Donukluğum ondandır
Çok depremler yaşadım
Bir enkaz yığınıyım şimdi
Dizlerinize alın da sevin biraz
Isınsın içim…”

...

Hasreti isa


belki de üşürsün

...

hiç kimse içemez
hadi dök gözlerime dudak payı istemez

değdir kirpiklerini kirpiklerime
iki kırılgan gül gibi

...

dalgaların uğultusu muyum
sanmam
bülbüllerin şakıması mıyım
sanmam
insanların tutkusu muyum

...

“Yalnızlığı seviyorum” diyorsun ama hep yalnızlıktan korkmuşsun sen! Hani bir gün bana şöyle demiştin: “Beni yaşatan aşkım ve özgürlüğümdür!”. Oysa ölümlüler aşkı, ölümsüzler özgürlüğü seçer! Hâlâ anlayamadın mı, aşkı olanın özgürlüğü yoktur!
Biliyorum ölümsüzler büyük işlerle uğraşır, aşk ise küçük bir dünyayı kabul etmek ve yetinmektir. Ama sana olan tutkum öyle büyüktü ki… Belki bu yüzden gitmek istedim. Binlerce yıl önce yaşanan bir efsane kadar uzaktın bana. Bu yaşta ihtiyarlamıştım… Dolu dolu yaşadığımı sanmıştım, fakat bu hayatın içi ne kadar da boşmuş… Bana bunları öğrettin ya, işte o zaman beyhude yaşadığımı hemen anladım... Ölümsüzlüğü sunsalar, istemem artık; sıradan bir insan olarak aşkıma kavuşacaksam yarın ölmeye razıyım. Hep kaybede kaybede öğrendim bunları.
N’eyleyim onları, yeryüzünde yaşayan insanları… Onlarla değil, seninle olmalıyım. Ne olursa olsun yaşamalıyım, senin için yaşamalıyım. Bana sen lâzımsın… Sadece sen!…
Senden başka günahım yok!… Ve senden başka hesabım...

...

kimi zaman.
gökyüzü esaretinde

...

Ölümcül bir sancıdır,
Şafağa doğru büyür sensizlik,
Talan olur mülkümüz,
Bilmem şimdi neredeyim…

...

Senden öte gün başlar
Senden öte ezanlar, sabahlar
Çok da değişmedi buralar
Sol yanımda aynımda

...

Senden sonra,
Neler oldu bilsen?
Bir bağ bozumunun yalnızıyım ben…
İsterse dört yanımı alevler sarsın,

...