Kaybetmenin sızısı başlarken sol yanında,
Sahte bir dünya üflerken notaları kulağına,
Bensiz kaldırımlarda;
duyuyorum gizli ayak seslerini...


...

yarısını geçti
balkabağına
dönüştüm bile
ayakkabı numarası
tutsa da

...

Ayak belli değil baş belli değil
Uyuttuk avuttuk birbirimizi
Yetki belli değil iş belli değil

A’dan Z’ye bozuk Devlette düzen

...

Bazen doludizgin, bazen de azgın boğasın
Şöyle sana layık, rahat bir yer yok ki sığasın
Artistik pozların beyefendi gibi bazen de ağasın
Güzel bir saftirik bulsan inek gibi sağarsın
Basmasınlar damarına bir kurt gibi boğarsın

...

Pervanesiydik birbirimizin
Kâbe’siydik
Ben sınırları çizdim
Sen yükü çektin


...

kahvaltı masamı
denize karşı
hazırlasaydım
aşağıya sepet
sallandırıp

...

Yabanci, bu donuk bakislardan cok etkilenmisti, banane deyip arkasini dönüp gidemiyordu.
Kayip zamanin icinde mahkum ruhun, bu kadar kayip bir hayat yasamasinin bir sebebi vardir herhalde, diye düsünür yabanci.
Ince elbisenin askilari omuzunundan hafif kollarina düsmüstü. Gerdani bütün güzelligiyle endamiyla yabanciyi büyülüyordu. Elbisenin altindaki kadife tenin, manolya kokusunu hisseder gibiydi. Yabancinin hayal gücü iyice alevlenmisti, dokunmadan teninin kendisini heyecanlandirdigini saklamak gitgide zorlasiyordu.
Yanlis bir sey söylemek veya anlis bir hareket yapmaktan kaciniyordu. Günlerdir uzaktan izledigi bü güzellik artik yanindaydi ve yakinliginin etkisinide kalbinin atislarinda hissediyordu.
Incitmemek icin caba gösteriyordu, bu kirik dökük ömrünü beklemekle geciren sagir dilsiz gölgeyi, tekrardan yasama kazandirmak istiyordu.

...

aşağıda karışıyor çocuk sesleri
ezan sesleri yüklenmiş
kilise çanlarına...

Çiziyorum gecenin afetine,

...

Ayak seslerimi dinlesen her an
He daim koşuşturan ayak seslerimi
Usanmışlıktan sıyrılıp takılsan peşi sıra
En derin duyguların ayan olduğu vakit

...

İlim kendi özünde, bakışı zaten çağdaş
Erzurum derler sana; güvenirler arkadaş
Tarihten gelen nida, yirmi beş ayar dadaş



...