Bir soluk yol

Bugün hava epeyce kapalı, Ayvalıdan Belediye otobüsü bekliyorum. Hafif çiseliyor yağmur. Durakta benden başka üç beş ihtiyar (bu arada ben gencim ha) üstü kapalı durak tek bank var ikisi oturmuş. Çocukların evde Kardeşlere kendi evime inecem. Evden tembihlemişler gelirken bir baş sarımsakta getir diye evde kalmamış. İnce bir mont var üzerimde ceplerim hayli şişkin yan cebimin birinde bir kelle sarımsak, sıgara paketi çakmak var, diğerinde yürüyüş yolunda aç kendi görürsem vermek için iki üç avuç kadar kuru kedi maması var. Telefon cüzdan göğsümde kabarık.

Beklerken bir kedi geldi durağın etrafında aranıyor. Çağırdım hemen geldi. Poşetimi açtım yarım avuç kuru mama koydum. Yumuldu hayvancık seyrediyorum. Amcanın biri seslendi.

- Hayvan seversiniz galiba- dedi
- insanda severiz yeter ki insan olsun- dedim

Sesini çıkarmadı o anda otobüste durağa yanaştı. Sırayla biniyoruz maşallah kartlar hep serbest dedim yaşlılar günümü ne içimden. O amcada geldi mi ta böğrüme dayandı. Dedim ya ceplerim dolu şişkin görünüyor. Sarımsağın olduğu cebime değiyor. Bu ne kabarık sert dedi.

- Sarımsak abi sarımsak- dedim

Burnunu çekere kokusunu alacakmış gibi, ki peçeteye sonra da naylona sarmışım mümkün değil


- Niye cebinde taşıyorsun – dedi

Meraklı ve heyecanlı bir tavırla yüzündeki gülümseme mı yoksa bir tiksinme mı doğrusu anlayamadım. Huyum kurusun biraz hazır cevabımda hemen yapıştırdım.

-Sağım belli olsun diye- dedim

Cevap vermedi beni süzdü kabarık üstüm başım amcayı huylandırmış olmalı. Öbürü de kalabalık dedi.
-He mama -dedim.


- Nerelisin- dedi
-
Böyle durumlarda böyle soru beni hep rahatsız etmiştir. Sanki oradan sana bir bindirme yapacak ya da övecek ne biliyim. Bu soru sorulur elbet ama zamanında ve kıvamında sohbetin, denk gelince.

- Türkiyeliyim dedim

Yine yüzündeki aynı şekil belirledi. Bu sefer bir şey söylemedi. Sanırım o da muhabbetten sıkıldığımı anladı.

Benim üç duraklık bir yolum vardı kısacık ama bana baya uzun geldi. Şehir hastanesi durağında indim. Ondan öte ev bir soluk ya birde Ulusa kadar gitseydim.

Amca çoraplarıma kadar sorardı her halde

Coşkûnî