Gülüm Çamlısoy
2032 şiiri ve 1564 yazısı kayıtlı Takip Et

Kendimden firar ettiğim...



KENDİMDEN FİRAR ETTİĞİM...



‘’Benim sevgi nesnesi olmaktan çok üretmek için yalnızlığa ihtiyacım var. Fiziksel ve ruhsal yalnızlığa ve sessizliğe. Yazar yalnızlığı bu ve ben onu yalnız yazarak dolduruyorum.’’
(Alıntı)

Kırk seneyi aşkın bir süreç oyalandığıma dair artık kendimi kandırmaktan vazgeçtiğim miladımdır ne zamanki kalemin dokusundaki yumuşaklığı keşfettim ve mizacımdaki boşluğu artık nasıl dolduracağıma kesin gözüyle baktığım öylesine unutulmaz bir andır ki hayallerimi bir ömür muhafaza ettiğimi de düşünecek olursam kendimle yüzleşeceğime dair katıksız inancımla baş başa kaldığım kuşku götürmez bir gerçek olarak işledi hücrelerime bir kez.

Miadı dolan düşlerime gelecek olursam mazinin ardından yas tutmak nasıl ki sağlıksız ve hastalıklı bir tutum önümdeki engelleri nasıl aşmam gerektiğidir payıma düşen.

Yaftaların meşrebi ve uçurumun kıyısından son anda döndüğüm üstelik defalarca üstelik en yakınlarımın bile farkında olmadığı bir kulvarda yola yenik olarak devam etmektense bu hırpani hayata bir son vermem gerektiği düşüncesi zihnimde milyonlarca kez yankılanırken.

Sözcükler ne zehirli ne de terk edilmiş ki asıl benim terk edilmiş olan ve lafı dolandırmadan itiraf ediyorum bunu üstelik cinsiyeti olmayan binlerce insan ve yüreğimle rükû ettiğim.

Gölgesiz bir boylam.

Geniş ağızlı bir kuyu.

Düşmekle uçmak arasında bir seçim yapmam gerekirse ikisini de göz ardı edip sonsuzluğa uzanmak adına tüm hanelerini yuvarlayan nihayetinde kendine sıfırlamaya kararlı bir hayalet olma vazifesini kendime meşrep ediniyorum.

Yıllardan yıl beğeniyorum.

Mesleklerden meslek ve de.

Bir çıkarım yapacaksam hayatta ve aradığım tek suçlu yine benim: endamlı bir enkaz olmanın hacminde yüzükoyun yere serilmişliğim ve iç bükey, dış bükey tüm aynalardan taşan firarım elbette kenetlendiğim nice acı ve sıkıntı.

Çıt kırıldım yüreğim.

Mizacım ise illa ki hassasiyetin sığınağı.

Yüzümde açan güller nihayetinde ismimle müsemma bir gül bahçesi olmak söylendi bana ve o gül bahçesinde kendime dikenlerden bir mezar inşa ediyorum ve mezar taşıma yazılacaklar dün gibi aklımda.

Yorgun mevsim, kibirli yaftalar ve sergüzeşt söylemler hani neredeyse azılı bir katil gibi linç edileceğim ve ben suskunluğumla, saygın olmanın verdiği haz ve ön güven ile sadece içime akıyorum ama içime akıttığım sadece gözyaşı değil bilakis hayallerimi- üretim fazlası nihayetinde her birinin son kullanma tarihi geçiyor…

Menşei, duygularım ve beynim olan binlerce hayal ve bire bir paylaştığım sevdiklerimle belki de sevgi mağduru bir bellek benimki ve ne zamanki açsam içimi anında dışımdaki hüzün bulutları tepeme konuşlanıyor ne de olsa her birinin çalınması an meselesi ve bir süre sonra görüyorum ki; hayallerimi ve sahip olduklarımı çoktan sahiplenmiş birileri üstelik kardeşim kadar sevdiğim mevsimler ve rüzgârlar çalmış hayallerimi…

Her şey iyi hoş buraya kadar ne de olsa çürüyen bir hayatın kahramanıyım ben ve elimden kayan hayatın sadece kırıntılarından nasipleniyorum.

Sevginin mağdur kıldığı bir iklim olmamı mademki kader sundu elbette başım gözüm üstüne lakin farkındalık kazanmam için de bayağı yanmalıymış canım.

Bir imgenin taarruzu ise içimde bastırdığım isyan ve bir sözcüğe eş düşüyorsam sadece hayatı ve tüm hayalleri sonsuza kadar askıya alıp baskı mağduru bir gölge olmanın da maruzatı iken içime kapanmışlığım…

Ne ıslah evinde büyüdüm ne de yolum mahkemeye ya da hapishaneye düştü lakin içimin parmaklıkların tek şahidi yine bendim ve kendime koyduğum kurallar ve su geçirmez hücremde nihayetinde sele kapılıp kendimi zor attım dışarı.

Dün gibiyim bazen.

Bazense hüznün ta kendisi.

Aslında afaki bir mutluluk taşkın mizacımda illa ki sevgiden medet umduğum üstelik karşılık bulmak adına da asla kendimi zorlamadığım ne de olsa içimden gelen bir duygu…

Meşrebim sadece sevgi ve çağlayan duygular ve işte hidayet basamaklarını tek tek tırmanıyorum aslında kelime kelime keşfediyorum içimdeki saklı aşkı.

Nüktedan bir aşk bu ve çok hüzünlü ve aşkla sırdaş bir imgeyim ben ve tek maruzatım sevmek: ah, bir de kendimi sevmeme fırsat verseler.

Dikişleri sökülen kalbim: iyi de ben bu yaşımda iğne tutmayı bile bilmezken nasıl dikeceğim onca söküğü.

Oysaki bacak kadar boyumla aşkın anlamının peşine düşmüş ve nasıl da kıstırmıştım annemi sorularımın arasına…

‘’Sahi, aşk nedir anne?’’

Dün gibi aklımda şaşkınlığı ve kem küm edip izah ediyor sonunda:

‘’Nasıl ki ben ve baban seni bu kadar çok seviyoruz ve sen de bizi…’’

Yalpaladığım ve kanaat getirdiğim bir o kadar da utanılması gereken bir duygu olduğuna inandırıp kendimi aşk ile aramda kurduğum o özel b/ağ.

Ve ilk aşkım: rahmetli babaannem ki kadının kendine hayrı yok ben çığlıklarımla onu sindirip de aşkımı ilan ederken.

Hayaller kurduğum ve salonun ortasında ilk aşkımla piknik yaptığım… bu da yetmemiş olacak ki; kendime hayali kahramanlar yaratıp yüzlerce çocuğu olan bir anne rolünü benimseyip kendimi çok genç bir anne olarak tahayyül ettiğim artık nasıl oluyorsa yüzlerce çocuğu bir batında doğurmuşsam…

Nice gel-git.

Sözcükler.

Platonik sevgiler bazen okyanuslar, coğrafyalar ötesi sevdiğim ve haberleri dahi olmazken sonra gitgide pekişen insan sevgim ve dans eden hayallerimin hız kesmediği.

Şen olduğum günler.

Hüsran ise sır gibi gizli ve içimden firar etmek adına bekleyişte.

Çocukluğumu nasıl yaşadımsa belki de asla yaşamadığım ve yaşamayacağım özgürlüğe yazarak nail olduğum.

Ebegümeci heceler.

Karambolde geçen yıllar.

Nice safsata ve tantana.

Bir düşün bekçisi iken düştüğüm pencereden ve nihayetinde salonda duran yastığı sokağa fırlatıp ilk isyan ettiğim gün elbette çocukluğumda sokağa çıkıp oynamam dahi yasakken ben çocuk aklımla özgürlüğümü beyan ve de ilan etmek adına çılgın gibi haykırdığım.

Sözcükler hırpalayan hele ki en çok sevdiklerinizden asla beklemediğiniz sözcükler yüreğinizi tırmalarken…

Sözcükler iyileştiren hele ki kitaplarla olan dostluğunuzla tüm yalnızlığınızı sayısız yazarla paylaşırken.

Sözcükler ve de…

Sözcükler yaramın merhemi hatta yaralarımın ve aşkla ördüğüm yazılar ve şiirler asla da metazori olmadan hırpani yüreğimin coşkusuna eşlik eden kalem.

Gıyabında aşk ve insan sevgim.

Sevilmediğim tarafınca kim ise üstelik yakın çevremde ve asla da engel teşkil etmezken daha çok insanı daha çok sevmeme.

Ve kendimle olan kavgamda hız kesmeyen duygularım hala da iyileşmeyen yaralarım üstelik kendi ellerimle kendimde açtığım yaralar.

Kimse beni ben gibi yaralayamaz madem ve de kimse ben gibi kimi zaman benden bu kadar nefret edemez…

Kendimi sevmeme daha çok zaman var bu yüzden daha çok insan sevip daha çok yazmalıyım.

Tefekkürde geçen ve geçecek bir ömrün de tahayyülü ile sırtlandığım nice acı ve aşk dolu bir mizaç kendine olan mesafesini ve yabancılığını da aşmak adına.

İzin verin lütfen kendimi bir gün sevmeme ve o güne kadar daha çok insanı sevmem ve daha çok da yazmam lazım mademki…

Tek maruzatım sevgiden firar eden yürekler belki de kendimden firar ettiğim zamanları telafi etmek adına yazıyor ve seviyorum ve evet, benim tek maruzatım var: o da sevmek…

Sevginin gücü ile aşılmayacak ne kaldıysa üstelik ben sizlerin yerine sizi de sevebilirken ta ki kendimle uzlaşana kadar…


Beğen

Gülüm Çamlısoy
Kayıt Tarihi:6 Aralık 2019 Cuma 17:23:30

KENDİMDEN FİRAR ETTİĞİM... YAZISI'NA YORUM YAP
"KENDİMDEN FİRAR ETTİĞİM..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
GÜLDESTE
6 Aralık 2019 Cuma 22:10:59
İŞTE OKURKEN DÜŞÜNDÜREN NE KADAR ANLAMLI NE KADAR GÜZEL BİR PAYLAŞIM EN İÇTEN SEVGİLERİMLE

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 6 Aralık 2019 Cuma 22:12:19
Güzel yüreğinize çok teşekkür ediyorum sevgili Neşe Hanım.
Var olun.
Sevgim sizinle...
saf şiir
6 Aralık 2019 Cuma 21:06:40
Güzel yazını tebrik ediyorum Kardeşim. Allah'a emanet ol...Nicelerine... Selam ve dua ile.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 6 Aralık 2019 Cuma 21:08:32
Hoş geldiniz ağabeyim.
Çok teşekkür ediyorum.
Eksik olmayın.
Selam ve dua ile.

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Mehmet Aluc-Kul Mehmet-
6 Aralık 2019 Cuma 18:33:08
“İzin verin lütfen kendimi bir gün sevmeme ve o güne kadar daha çok insanı sevmem ve daha çok da yazmam lazım mademki…
Tek maruzatım sevgiden firar eden yürekler belki de kendimden firar ettiğim zamanları telafi etmek adına yazıyor ve seviyorum ve evet, benim tek maruzatım var: o da sevmek…
Sevginin gücü ile aşılmayacak ne kaldıysa üstelik ben sizlerin yerine sizi de sevebilirken ta ki kendimle uzlaşana kadar…”

Bildiğim kendime hep sorduğum yazmalısın okumalısın aydınlanmalısın ki aydınlığınla aydınlatasın. Yaşadığımız dünyanın ardında, uzak geri planda ahret âlemine varınca başka bir dünya vardır ve yazdıklarımızla hissettiklerimizle sevdiklerimizle varacağım bir sonsuz dünya, yazdığımız his ve duygularla sevgilerimizle içini süsleyeceğimiz varacağımız bir dünya. Yazarken kendimizi gözetlediğimiz ne yaptığımıza dair kendimize yol biçtiğimiz alıp gönüllerin yoluna bıraktığımız bir âlemdir yazmak. Yazmak sökülmüş yaralanmış gönlümüzü dikmek merhem sürmek kendini bazen kaybeden karakterlerin ruhsal ve paramparça olmuş halini görerek, onun parçalanmış gönlüne gönlümüzle bir yama vurmak derman olmak, merhem sürmektir. Yazmak yoğunlaşma, yer değiştirme, yaşayanın yerine kendimizi koymak simgeleme yoluyla kişilik değişimini yaşayarak acı sancı çekenle yer değiştirmek ve hissetmek, işte bu nedenle insan kendini yerinde bulamaz kaybeder, uzlaşmak içinde olsa… Emeğine gönlüne sağlık Yıldız kardeşim, selamlarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Gülüm Çamlısoy 6 Aralık 2019 Cuma 18:39:17
Çok değerli ağabeyim, çok çok teşekkür ediyorum. Varlığımız ve yok bildiğimiz her ne ise severek ihya olan yüreklerimiz en çok da Rabbine ulaşmak adına yad ettiğimiz nice özlem ve yakarış. Eksik olmayın ağabeyim. Yüreğiniz dert görmesin asla. Sevginin iz düşümü mademki umudu yüklendiğimiz elbette güneşin de yakarışına haizdir yüreklerimiz. Sağ olun var olun ağabeyim. Dikebildiğimiz kadar dikeceğiz hem de asla kırmadan dökmeden yaşamak ve insanlığımızı yaşatmak adına da var olacağız kaygılarımız ve yolumuzdan da asla sapmayacağız. Sonsuz selamlarımla değerli ağabeyim. Ömrünüz çok olsun.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.