pomborya
104 şiiri ve 89 yazısı kayıtlı Takip Et

Zaman-zaman nefessiz kalsam da gene de koşuyordum durmadan



,, Arada gördüğüm rüyalar iyi geliyordu bana, ne yalan söyleyeyim. Bazen gördüğüm o rüyalar beni yönlendiriyor ne yapmam gerektiği konusunda bana yardımcı oluyorlardı ve kendimin gördüğü o rüyalardan adeta medet umuyordum, bu durum her ne kadarda gerçekçi olmasa da kendimi bu duruma inandırmaya çalışıyordum, böyle düşünmek iyi geliyordu bana çünkü.
Onlar gittikten sonra bir durum değerlendirmesi yaptım, daha başka neler yapabilirim diye. Konuşulanların hangisi daha mantıklı, Hangisi değerlendirilmeye değerdir diye.
O konuşmalarda bana, yararlı ya da yararsız neler vardı?
.. Koca bir geceyi Beşiktaş’ı konuşarak geçirmiştik aslında, gerçeklerden uzak başka bir âlemdeymişiz gibi, her cümlenin başında ve her cümlenin sonunda Beşiktaş vardı. Ben onları zaten bir gün, bir gece görebilmiştim.
… ‘’Her ne kadar da Beşiktaş konuşmuş olsakta’, çok şeyler konuşmuştuk farkında olmadan ama o konuşulanlar aralardan kayıp gitmişti. Biraz güvenebileceğim bir duvar oluşmuştu bende ve bayağı bir rahatlamıştım aslında. Onlar gittikten sonra o gece bir rüya daha gördüm...
Rüyamda, havada dolanıp duran bir kuş vardı, benim yanımda da birisi daha vardı ama gece o kişiyi tanıyordum, uyanınca o kişinin kim olduğunu hatırlayamadım..
Yanımdaki o kişi, havada dönüp duran kuşa bir hamle yaptı yakalamak için ama kuşu yakalayamadı. Arkadaş kuşu tam yakalayacaktı ki, kuş uçtu ve benim önüme doğru geldi. Yanımdaki kişi beni uyardı, hadi yakala, dercesine kuşu bana doğru kovalamaya başladı. Bana öyle geldi ki, o kişi o kuşu mahsustan yakalamamış, bana doğru yönlendirmişti. İsteseydi o kuşu çok rahat bir şekilde yakalayabilirdi, bilerek yakalamadı’, kuşu.
..Yanımdakine, ne var ki, deyip bir hamleyle kuşu yakaladım. Kuş kaçmak için bir iki kez kanat çırptı ama hiç önemli değildi. ‘’Kuş iki elimin arasındaydı artık da’’ ee ben bu kuşu ne yapacaktım şimdi? Diye sorduğumda ise, hiç kimseden çıt çıkmamış, Kuş ellerimin arasında kala kalmıştı.
Sabah ilk işim gördüğüm o rüyayı oğluma anlatmak oldu ve ‘’ o geceye kadar hayatımda kuşla ilgili hiçbir rüya görmemiştim. İlk kez böyle bir rüya görmüş ve bu gördüğüm rüyanın ne anlama geldiğini merak edip bekleyecektim neler olacak diye. Çünkü o gece gördüğün rüya beni çok etkilemişti.
Ellerimin arasına aldığım o kuş siyahtı, bunu çok neti hatırlıyorum ama kanatlarının alt kısımlarında bazı renkler vardı, onları da uyanınca hatırlayamadım. O gün o kuş benim kafamı içinde dönüp durmuş, kafamı meşgul etmişti, acaba bu kuş neye işaretti? Diye, düşünüp durdum akşama kadar. Rüyaları çok ciddiye almamak lazım ama gene de rüyadır deyip geçmemek gerekiyor sanırım.Öyle ama gene de çok etkisinde kalmış, akşama kadar kafamı kurcalamıştı gördüğüm o rüya..
.O gece, abim ve de yeğenim oldukça bol keseden atıp tutmuşlardı, Kaynak bir akraba ve onun çalıştığı iş yerin den alacakları krediydi. Kredi benim üzerimden alınacaktı, bu krediyi alırsak her şey yoluna mı girecekti?, yoksa herkes bir kenara çekilip gene her şey bana mı kalacaktı?
‘’O kuş’, bütün bunlara işareti miydi yoksa?
Belli oldu ki, o gece konuşulan sözler boşa konuşulan sözlerdi ve onlar gidince gene her şey bana kaldı ve öyle anlaşılıyordu ki, gene ben bir şeyler yapmak durumundaydım.
.. Aslında ben çırpınıyordum, sadece işle ilgili değildi bu çırpınma. Yanımda iki tane genç vardı, onlar içinde çırpınıyordum, kendim içinde çırpınıyordum, yarına daha güven dolu gözlerle bakabilmek için de çırpınıyordum. Hayat bana bir aralık açıp, küçük bir destek verseydi eğer bu bana yetecekti ama o aralığı göremiyordum ve bir sağa, bir sola vura-vura gitmeye çalışıyordum kör papula gibi.. ( papula ) Yolum çok uzundu bunun da farkındaydım ama benim zamanım yoktu. Ben adeta kendimle bir yarış içerisindeydim ve bu yarışın sonunu görmek istiyordum. Bu uzun yolda koşucular belliydi, ben ve çocuklarım, hedefte belliydi, hayata tutunabilmek ve biraz daha iyi yaşamak.
..Bu yarışı ben düzenlememiştim, ben kendi isteğimle koşucuda olmamıştım ama bu yolda koşucuydum, koşmak-koşmak ve gene koşmak zorundaydım..
Zaman-zaman nefessiz kalsam da gene de koşuyordum durmadan. Henüz elde edilmiş bir şey yoktu ama en azından iki oğlumu büyütmüş, onların geçimini sağlamaktan başka. ‘’Hayattaydık vede en önemlisi ayaktaydık’’..Bütün bunları sayarsak, tabi ki bir şeyler yapmıştım ama hiç para kazanamadım, buda çok üzüyordu beni..
…

Beğen

pomborya
Kayıt Tarihi:19 Eylül 2019 Perşembe 20:45:54

ZAMAN-ZAMAN NEFESSIZ KALSAM DA GENE DE KOŞUYORDUM DURMADAN YAZISI'NA YORUM YAP
"Zaman-zaman nefessiz kalsam da gene de koşuyordum durmadan" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR


Henüz yorum yapılmamış.

Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.