Tek Bir Güne Sığmayan Tüm Öğretmenlerimizin 24 Kasım Öğretmenler Günü Kutlu Olsun...
sami biberoğulları
526 şiiri ve 1514 yazısı kayıtlı Takip Et

Kısmetse gelir hint'ten yemen'den---kaza geliyorum demez---akacak kan damarda durmaz.




Buzdolabına baktığımda meyve ve sebzenin tükenmiş olduğunu gördüm. Kendi kendime ’Varsın olsun. Şuradan belediye otobüsüne atladığım gibi doğru Perşembe pazarına gider alırım bir şeyler’ Diyerek üzerimi giyinip, elime pazar çantasını alarak evden dışarı çıktım.

Çok az bir bekleme sonunda belediye otobüsü geldi. Normalde pazar yeri ile benim evin arası en fazla beş yüz metre ama o beş yüz metrenin neredeyse tamamı oldukça dik bir yokuş. O sebeple belediye otobüsü ile gidiyorum bir hayli dolaştırsa da.

Yaklaşık on beş dakika sonra pazardayım. Ama o da ne? Pazar kurulmamış. Allah Allah... Bu gün günlerden 10 Ağustos Perşembe. Bayram değil, seyran değil. Bu pazar niçin kurulmadı ki?

Pazar yerinde sokağın hemen başındaki tahta bir barakada her zaman ıvırzıvır satan biri vardır. Adam beni elimde pazar çantasıyla görünce garip garip suratıma baktı. Ben de ona baktım.

- Ya hemşerim bu gün bu pazar neden kurulmadı ki? Bir durum mu var?

Adam daha da afalladı.

-Hemşerim ! Burada Pazar perşembe günleri kuruluyor.

-İyi ya işte. Ben de onu soruyorum. Bu gün neden kurulmadı?

-Bu gün günlerden Çarşamba da o sebeple kurulmadı.

Haydaaa. Perşembe diye, Çarşamba günü pazara gelmiştim. Neyse...Olan oldu. Boş pazar çantasıyla eve dönmek olmaz. Bari şu köşedeki marketten alayım bir şeyler. Evde hiç sebze meyve yok...

Ümraniye Merkeze giderken önünden belki de bin kez geçmiş olduğum ama hiçbir zaman ’ Şurada durayım da birşeyler alayım’ diye içine girmediğim markete girdim. Sebze ve meyve ile başka bir iki ihtiyacı alıp marketten çıktığımda aklıma gelen şu oldu:

Bir insanın nasibi mutlaka bir şekilde Allah tarafından o nasibin sahibine ulaştırılıyordu. Öyle ya hayatımda hiçbir zaman girmediğim o markete beni yönelten başka ne olabilirdi ki? Benim Perşembe diye evden çıkmam, pazar yerini bomboş görmem ve bunun üzerine bu markete girmem boşuna değildi. Marketçinin o günkü nasibinin bir kısmını ben ona ulaştıracaktım ve ulaştırmıştım.

Marketten çıktığım anda belediye otobüsü hızla önümden geçti. Bu demek oluyordu ki ya bir saat bu marketin önünde birdahaki belediye otobüsünü bekleyecektim, ya da eve yürüye yürüye dönecektim.

Marketin önündeki yoldan yüz metre kadar düz yürüdükten sonra soldaki ara sokağa sapıp üç yüz metre kadar yürüdüğüm takdirde bizim eve ulaşmam mümkündü. Eh yokuş yukarı değil de yokuş aşağı ineceğime ve de uzun zamandır bir yürüyüş yapmadığıma göre neden olmasındı ki?

Başladım yürümeye...Soldaki ara sokağa girdim. Yokuşun tam başındayım...Aman Allahım. Bu nasıl bir yokuş böyle. Mübarek doksan derece dik desem pek mübalağa olmayacak...

Bir taraftan tırsıyorum yokuşun dikliği karşısında, öte taraftan ’ Oğlum Sami. baksana insanlar bu yokuşta bir sürü apartman kurmuşlar. Her gün buradan inip çıkıyorlar. Sen de inersin evelallah’ Diye kendime cesaret veriyorum.

Daha ilk adımımı atmıştım ki bir telefon...Kardeşim Naci arıyor.

-Abi sana gelmiştim ama evde yoksun. Nerelerdesin?
-Ben Perşembe Pazarının oradan eve doğru geliyorum. Burada müthiş bir yokuşun başındayım.
-Az bekle. Kıpırdama , motorla gelip seni alayım.
-Yok yok sen eve git. bahçede Beni bekle. ben yavaş yavaş, inşallah düşmeden, bir yerlerimi kırmadan inerim bu yokuşu.
-Abi bekle yahu. O yokuştan inemezsin sen. Durduk yere iş çıkarma.
-Merak etme sen. İnmeye başladım bile.
-Tamam ben de geliyorum. Sen bana yerini tam tarif et bakayım

Ben ve yer tarifi...Biradere bulunduğum yeri tarif ederken bulunduğum sokağın adını vereceğime onların oturduğu kısımdaki bir sokağın adını vermişim ( Bunun hiç farkında değilim ) Birader de kendi mahallelerine doğru yönelmiş tabii olarak.

Neyse efendim..Yokuştan tıngır mıngır iniyorum yavaş yavaş...Adım adım...Daha doğrusu santim santim.

Allah Allah...Oldukça dik yokuşun neredeyse sonuna geldim ama pazar arabası sık sık elimden kayıyor. Zaptetmekte zorlanıyorum. Oldukça yoruldum. Şu evin önünde az soluklansam mı ki? Yok ya en fazla yirmi adım kaldı yokuşun bitimine. Son bir gayretle ben bu yokuşun tamamlarım arkadaş !

Evet...Kaza geliyorum demiyor bizzat geliyordu. Pazar arabası yine elimden kaydı. Onu tutayım derken bu sefer dengemi kaybettim ve bütün vücudumla yere yapıştım. Yani neticede yokuşun sonuna yatay bir vaziyette de olsa ulaşmıştım. Kalkayım derken bir de o sıcakta nereden buldularsa yolun o kısmına dökülmüş olan sabunlu suya basarak bir daha yere yapıştım ki bu sefer çeneyi dahi kaldırımla bütünleştirdim.

Velhasılıkelam kaza bütün haşmetiyle gelmişi her iki dizim ve çenem kanamaya başlamış, gözlüğüm çizilmiş, ayağımdaki pantolon yırtılmıştı.

Halime öküz gibi bakan, yanımdan arabalarıyla basıp giden hemcinslerimin aksine bir kaç kadın ve genç kız koşa koşa yanıma geldiler. İki genç kız beni ayağa kaldırmaya çalışırken bir kadın kağıt mendille çenemden akan kanı siliyordu.

Ben yerde öylece uzanırken kardeşim aradı.

-Abi neredesin: Bulamadım seni. Yokuşu inebilidin mi?
-İndim indim merak etme. Yatay bir şekilde de olsa inebildim. Bizin evin yolundayım şimdi. Sen acele gelmeye bak. Haşat vaziyetteyim

Neyse..Birader geldi, evimize vasıl olduk.

O günü Perşembe zannetmem üç deyimimize birden konu olacak bir bir hikaye çıkardı ortaya.

1- Kısmet ise gelir Hint’ten Yemen’den, kısmet değil ise ne gelir elden.
2- Kaza Geliyorum demez.
3- Akacak kan damarda durmaz...Evet, o gün akacak kanım varmış ve bu kan damarda durmadı.

Şimdi mi?

Şimdi her iki dizimde de yaralar olmakla birlikte şükür öyle kayda değer bir hasar yok.

Beğen

sami biberoğulları
Kayıt Tarihi:15 Ağustos 2017 Salı 00:29:37

KISMETSE GELİR HİNT'TEN YEMEN'DEN---KAZA GELİYORUM DEMEZ---AKACAK KAN DAMARDA DURMAZ. YAZISI'NA YORUM YAP
"KISMETSE GELİR HİNT'TEN YEMEN'DEN---KAZA GELİYORUM DEMEZ---AKACAK KAN DAMARDA DURMAZ." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Filiz Şahin.
17 Ağustos 2017 Perşembe 16:22:34
he bu durumda geçmiş olsun diyeyim aça içimde ukde kalmasın sorayım
huysuz ihtiyar mutlu oldun mu düşüp çeneni dizini kanattın az bekleseydin ne olurdu diye dırdır edecek kimse yok muydu yahu
sağlıkla kal


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:42:45
Olsaydı öyle bir hata yapar mıydım hiç. )))))))))

Selam ve sevgilerimle.
Den(iz)
17 Ağustos 2017 Perşembe 16:08:42
Üzüldüm :(( Çok geçmiş olsun hocam. Lütfen daha dikkatli olun..

Sevgilerimle...


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:43:19
Çok teşekkürler sevgili Deniz.

Selam ve sevgilerimle.
İlhan Kemal
17 Ağustos 2017 Perşembe 06:33:24
"Kaza Geliyorum demez"

Bu noktaya itiraz etmek durumundayım. Sırasıyla

1) Yokuştan uzak durmak üzere pazar yerine otobüsle gidiş
2) Yokuştan uzak durmak üzere pazar yerinden otobüsle dönmeye çalışma
3) Bunu yapamayınca "Bir taraftan tırsıyorum yokuşun dikliği karşısında" diyerek yokuşta olabileceklerin ciddiyetini bir daha idrak etme
4) Biraderin "Abi bekle yahu. O yokuştan inemezsin sen. Durduk yere iş çıkarma." yorumu
5) Biraderin ikinci telefonundaki kötü haberi duyma çabası: "Yokuşu inebilidin mi?"

diye defalarca yokuşun başa bela açacağı belirlenmişse kaza geliyorum demiştir, bağırmıştır, gazeteye ilan vermiştir, yetmemiş maç yayında saha reklamı olmuştur. Hani yokuşu inerken başınıza Amerikan (Rus da olur) uydu parçası düşseydi, o zaman o cümleyi kullanma hakkınız olurdu. Ama Sami Bay, kusura bakmayın, anlattıklarınıza bakılınca kesinlikle kaza geliyorum demez diyebilme hakkınız yok. Saygılarımla.

Not: Geçmiş olsun.

İlhan Kemal tarafından 8/17/2017 6:35:14 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:46:58
Sevgili Hocam

Tamamıyle haklısınız aslında. Benim '' Kaza geliyorum demez'' deme hakkım yok. Gelen kaza değil değil düpedüz bir nevi intihardı. Bir yerimizi kırmadan atlattığımıza şükürler olsun.

Selam ve sevgilerimle.
Emine UYSAL (EMİNE45)
15 Ağustos 2017 Salı 17:00:07
Çok geçmiş olsun hocam, bazen insanın öyle bir tersi dönüyor ki değil günleri şaşırmak feleğini bile şaşırıyor.

Neyse ki kırıksız çıkıksız atlattığına şükür. Bilinenin aksine yokuş çıkmak değil inmek zor geliyor bana da.

selamlar.



1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:49:32
Evet sevgili Emine...

Tüm mesele çarşambayı perşembe sanmakla başlıyor. '' bu gün pazar mazar yok çünkü günlerden Çarşamba'' diyebilseydim böyle bir şey olmayacaktı ama dediğim gibi akacak kan damarda durmuyor. O zaman da soğan doğrarken bir yerimi kesecektim mutlaka.

Selam ve sevgiler.
Recep Şahbaz
15 Ağustos 2017 Salı 12:28:16

SN Sami hocam gecmiş olsun zevkle okunan makale saygılarımı sunuyorum

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:50:08
Çok teşekkürler sevgili recep kardeşim.

Selam ve sevgilerimle
Recep Şahbaz
15 Ağustos 2017 Salı 12:27:53

SN Sami hocam gecmiş olsun zevkle okunan makale saygılarımı sunuyorum

Cevap Yaz
Yekta Attila
15 Ağustos 2017 Salı 11:55:50
Değerli hocam, benim de hem kendi kendime, hem de diyaloglarda sık dile getirdiğim sözdür; kısmetse gelir Hint'ten Yemen'den, kısmet değilse ne gelir elden...
Tabii, bu mütevekkil anlayışa sahip olmakla beraber, içinde bulunduğumuz şartların nesnel ve öznel niteliklerinin bilincinde olduğumuz da bir gerçek...
Bu bilinçle hayata müdahil olma sorumluluğu duyarken, işte böyle, diğer özneler için olağan sayılabilecek kesitleri, insanlık meselelerini somutlamak üzere ne güzel yazmışsınız...
Sizin durumunuzu görüp de durmayan hemcinsleriniz...
Buna karşılık, kadınların gösterdikleri duyarlılık...

Bundan sonrası okurun kısmetine bağlı...

Varolasınız...
Selam ve saygılarımla.


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:50:57
Çok teşekkürler sevgili üstadım.

Selam ve sevgilerimle.
VAZO
15 Ağustos 2017 Salı 10:34:36
Geçmiş olsun,aman dikkat ediniz.Kardeşinizin sözünü dinlemeyerek çocukluk etmişsiniz.
Ama zorluğa rağmen cesaretiniz de özelliğiniz.Yazınıza tebrikler.Saygı ve selamlarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:52:08
Çok teşekkür ederim değerli arkadaşım.

Selam ve sevgiler.
sabri ayçiçek
15 Ağustos 2017 Salı 01:27:49
Sami Hocam,geçmiş olsun....Artık "yaş aldık" hem de epeyce.Biraz dikkat etmek gerek.O gençlik yıllarımız neredeyse mazi olmak üzre.
Yokuşta apartman.Sadece burada olsa yine anlaşılır İstanbul.Dere içinde de yapıldı,yatağında da.Yanılmıyorsam Şirinevler-Mahmutbey arası 7 km ye yakın.Şapkanı koyacak yer sadece bir mezarlıktı...Hem de epey zaman önce...
İsveçli sinemacının sözüne birlikte kulak vermek gerek:
-Yaşlanmak dağa tırmanmaya benzer,görüş ufkun genişler ama takatın azalır..İyi geceler.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 17 Ağustos 2017 Perşembe 21:52:35
Çok teşekkür ederim değerli hocam

Selam ve sevgiler.
Murat Çakır (şeker29)
15 Ağustos 2017 Salı 00:32:12
geçmiş olsun sami hocam birazda yaşlanıyorsun gibi

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


sami biberoğulları Yazının sahibi 15 Ağustos 2017 Salı 00:50:24
Teşekkürler sevgili Murat. Aynen öyle..Yaşlanıyoruz.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.