(AYSIZ)
60 şiiri ve 16 yazısı kayıtlı Takip Et

Yalnız insancıklar



yALNIZ İNSANCIKLAR

Harfler mi daha çok yorar insanı
Sesler mi?

Ben ikisinin hakkından da gelemiyorum uzun zamandır. Beynimde balık istifi düşüncelerle kalakalıyorum. Ne çok yoruluyor insan ve ne çabuk yoruyorlar insanı değil mi?
Ben küçükken sihirli annem diye bir dizi vardı. Kötü birşey yada yolunda gitmeyen şeyler olunca zamanı durdurur herşeyi düzeltir yahut ’zaman geriye aksın’ diyerek saati ters yönde hareket ettirir herşeyi yoluna koyarlardı:)
Ah benimde olsa keşke...
Diye düşünmüyor değilim zaman zaman aklıma geldikçe. Çünkü gerçekten bazen zamanı durdurabilmeyi çok isterdim. Bazı insanları susturabilmeyi hatta bazılarını yok edebilmeyi:)

Öyle zamanlar varki ellerimin kudretli olmasını, öyle ki, içimde acıyan sancıyan ne varsa söküp atabilmeyi isterdim...
Ama şükrederim ki ellerim kudretli olmasa da yüreğim kudretli ki ben buna inanırım ve güvenirim ve bunun sayesinde bunca zaman herşeyin üstesinden gelip gülümserim..

Belki de bu yüzden mükafatlandırmıştır yaradan beni aşk la diye düşünürüm ki ne aşk:)
Ruhuma,kalbime,gülüşüme,gözlerime ve ta içimde kocaman bir dünya doğuran aşk!
Teşekkür ederim:)

Ama umutsuz , kendi varlığını bile fazlalık hatta yük olarak hissettiği zamanlar da olmuyor değil insanın.
Hani herşey mi bana karşı?
Neden kimse beni anlamıyor?
Neden tüm sıkıntılar üst üste geliyor? vs. gibi insanı boğan, yoran soru işaretlerinin verdiği keder herkes tarafından bilinir. Yalnızlığın verdiği bir burukluk da olmuyor değil yani zaman zaman...
Yalnızlar ordusuyla yaşıyoruz farkında olmadan. Onlar hep varlar kalabalıklar, insanların arasına karışıp kaybolmak isterken kendi içlerinde zorba, acımasız ve yoklar. Oysa kendilerine yaptıklarını kimseye yapamaz,yapmaz hatta yaptırmazlar...

’İnsanın kendine verdiği zararı kimse kimseye veremez’ derler ya
Kendi yaşadıklarımızı herkesin yaşadıklarından farklı kıldığımız ve herkesin derdi kederi hüznü aşağı yukarı benzerdir muhtemelen ama insan yüreği ve ruhunu birbirinden farklıdır ki bu yüzden yaşanmışlıklar her insanda farklı reaksiyonlar verir diye düşünürüm ben.
Bu yüzden insanların dilinde her acının replikleri farklıdır. Acı aynı acı olsa da...

Ah benim yalnız insancıklarım ne çoklar!

Y.k

Beğen

(AYSIZ)
Kayıt Tarihi:29 Temmuz 2015 Çarşamba 23:01:55

YALNIZ İNSANCIKLAR YAZISI'NA YORUM YAP
"yALNIZ İNSANCIKLAR" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
hectorıa
15 Haziran 2017 Perşembe 00:54:12
Ne farkeder ki diyesi geliyor insanın ama diyemiyor, hem yalnızlık kacılması gereken bir engel desekte asla öyle olmuyor, duygu git gelleri gibi bir anlam yakaladım yazınızda biraz gec okumuştum gerçi, tebrikler ve saygılar..

Cevap Yaz
emir___can
31 Temmuz 2015 Cuma 12:17:20

Hiçbir edebi kaygı olmadan kaleme alınmış içten bir yazı. Durum bundan ibaretken yazının niteliğini şekil bakımından incelemek zaten saçma olur. Gülücük ikonları hoş durmuş yazıda :)

Yalnız insanlar gerçekten çok mu yoksa kendini yalnız hissedenler mi çok! Cevabı zaten vermişsiniz, kalabalıklar içindeki yalnızlar diyerek. Ancak aşkla dolu birinin kendini yalnız hissetmesi tuhaf!

Olmak, varlık olmaya yeter midir, varlığı hissedilmemişse! Hissedibildiklerimizi ancak varlıklaştırdıklarımız aşikar, dolayısıyla kalabalıklar yalnızlığımızı gidermez. Kaç kişi hissedebiliyosak yüreğimizde o kadar kalabalığız demek ki!!!

Tebrik ederim arkadaşım, uzun bir süreden sonra seni okumak güzeldi.

Cevap Yaz
nitemtran
30 Temmuz 2015 Perşembe 01:11:10
Bir yalnız olmak, bir de yalnız kalmak...Biri ne kadar korkunçsa diğeri o kadar tercih. Ama her ikisinde de bazen insana zarar verip, mutsuz eden ve hiç bitmeyen iç hesaplaşmalarımız. Yazınızı okuduğumda bunlardı aklıma üşüşen.

Kaleminize sağlık,

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.