Ama şan ve şerefime tanık olanların önünde ondan daha fazla söz etmek bana yakışmaz.. XIV. Louis [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

ADO'NUN KARISI BEDRİYE

Yarın Merkeze gideceğini aklına getirdikçe elindeki orağı mısır saplarına daha hızlı sallamaya çalışıyordu Ado.Bu gün işini yetiştirememişti.Oysaki Merkezde dükkanını açmak zorunda idi.Dükkan kapalı durmazdı.İlçede tek onun dükkanında vardı kap-kacak. İşi oldukça iyiydi. Sayılan bir kişi idi aslında. İlçede verilen yemeklere çağrılır, bayramlarda öndeki sandalyelere oturtulurdu. Kızlarını evlendirmiş,biraz rahata ermişti.Köydeki evlerini kapatmak istememişti..Köyde eşi oturuyordu.Bir inekleri vardı.Yağ,süt ve peynirini ondan sağlıyorlardı.
Uzaktan Ado’nun çalışmasını izleyen eşinin her mısır sapının kesilişinde canından can gidiyordu sanki. Oynaşıyla buluştuğu mısır tarlası gözlerinin önünde yok oluyordu. Kesilmesini istemiyor, hep geriye atıyordu hasadı.Kocasına ‘’Sen Merkeze git,ben kestiririm’’ diye tutturmuştu.Gece yarısına doğru bıraktı orağı elinden Ado.Ayda karşı tepelerin arasında kayıp olmuştu.Karısı kesilen mısır saplarını öbek öbek yapmıştı arkasından.Bir iki adam saklanabilirdi arkalarında.Kim bilir ne düşüncesi vardı,neler geçiriyordu aklından Bedriye.
Eve döndüklerinde Ado Merkezi, karısı kesilen tarlayı düşünüyordu. Sabah olunca Bedriye kocasına hazırladığı peynir,süzme ve tere yağını kaplara yerleştirdi.Fileyi eline verdi.Kocası yürüdü.Arkasından ‘’Sen burayı düşünme,ben kestirir kapıya çektiririm mısır saplarını’’dedi.Köyün alt başına indiğinde geriye döndü Ado.El salladı eşine.Gözden kayboldu.Eve giren Bedriye yeni içinden çıktıkları yatağa girdi.Kocasının kokusu daha çıkmamıştı sanki.Yorganı ters çevirdi,yattı.
Kuşluğa doğru köy çobanı ineklerini getirmişti, kapıya gelen ineğin bağırmasıyla uyandı kalktı. Saçlarını düzeltti.Yazmasını bağladı özenerek.Duvardaki aynanın yanından geçerken göz ucuyla baktı kendisine.Gecenin yorgunluğu okunuyordu yüzünde.Kapının sürgüsünü çekti.Dışarıya çıktı.İneğinin başının altını kaşıdı biraz.Danayı bıraktı.Elindeki küleğe sağdı sütü.Kalanını danaya sakladı.Geriye döndü,birkaç gündür biriktirdiği sütler de bir araya getirip süt makinesinde çekti.Kaymağını ayırdı.Diğer sütlerini de peynire yatırdı.Makineyi yıkadı.Parçalarını çelik tele dizdi.Yan duvara astı.Kendine çekidüzen verdi. Köye inecek,köy bakkalından kocasının unuttuğu birkaç kibrit kutusu alacaktı.Yürüdü.Köy evlerinin aralarından geçerken insanlar ondan kaçarcasına kapı aralıklarından bakıyorlardı.Çocuklar kaçışıyorlardı onu görünce.Köydeki kimseyle konuşmadan bakkala doğru yürüdü.Ana yola indi.Yukarı köye giden arabalar bu yolu kullanırdı.Birkaç araba yanından geçmiş,kornalarını çalmışlardı.Yolun üst kıyısında bulunan evin altına geldiğinde evdeki’’köşki’’ denen balkona kaydı gözleri.Oradaydı.İçini görünce yakan,her şeyini ona adadığı kişi.Muzo’su. Göz göze geldiler biran.Aralarında üç dört metre var yoktu.İçi kaynadı,elinin parmaklarını ileri doğru uzattı.İşaret parmağı ile bir görüntüsü yaptı. Muzo kafasını ‘’he’’ dercesine salladı.Köy bakkalına yürüdü.Halk odasının önünde oturan birkaç kişi yan döndüler.O da içeriye girdi.Kibrit paketlerini aldı gerisin geriye evine doğru yürüdü.
Tarladaki mısır saplarını ağaç çubuklarıyla bağladı birer birer. Bağlanan sapları öbek öbek dizdi tarla boyu.Sapların kesilmediği bölüme karanlık çökmek üzereydi.Eve döndü.Kendi kendine ‘’ Muzo dediğimi anladı mı acaba’’diye düşündü.Belki anlamamıştır diye evin arka duvarına bir çubuk taktı.Buluşmak istediklerinde;duvarda iki çubuk olunca evde iki kişiyiz,tek çubuk olunca tekim anlamına geliyordu.
Gece yarısına doğru köydeki tüm gaz lambaları sönmüştü. Bir gölge öbek haline gelmiş mısır saplarını takip ederek Bedriye’nin evine doğru süzülerek yürüdü. Bir kapının açılışı ve kapanışıyla bir gece başlamıştı. Sabahın ilk ışıklarıyla duvardaki çubuk da inmişti.
Karşı köyden gelen iki kişiye tüm mısır saplarını kestirdi Bedriye. Evlerine taşıttı. Mısır Koçanlarını saplarından ayırmak içinde köy kızlarına birer yazma vererek bitirdi.Soyulan koçanları çatıya astırdı birer birer.Kışın ufalayıp öğütebilirlerdi artık.
Kışın gelmesiyle yaşam iyice zorlaşmaya başlardı köyde.Kar çok yağar,hayvanları yemlemek çok zor olurdu.Bir iki metre olan karı yararak hayvanları sulamak zorunda kalırlardı.Ado Merkez’den on beş günde bir veya ayda bir gelmeye başlamıştı.Kaç kez ‘’Satalım bu ineği,taşınalım Merkeze’’ demiş karısını ikna edememişti.Her gelişinde karısında bir soğukluk hissediyordu.Bir an önce Merkez’e dönmesini istiyormuş gibi çaba içinde olduğunu hissediyordu.
Ado Merkeze dönünce Muzo tek kızakların geçtiği yoldan eve damlıyor, gecelerde kaybolup gidiyorlardı Bedriye ile.
Bir gün Merkeze inen köylülerden biri Ado’nun dükkanına uğradı. Hal hatır sorduktan sonra,köyde olup bitenleri ve karısı hakkında söylenen dedikoduları bir bir anlattı.Demek ki bu soğuk davranışlar onun içinmiş diye düşündü biran.
Hafta arasında dükkanının anahtarını komşusuna vererek :
- Bu gün akşama köye gideceğim.Dükkanı yarın sen açarsın.Dedi.
- Olur.Dedi yan komşusu.
Akşama doğru yola çıktı. Yolda tek tük köylerine dönen insanlar vardı.Karda yürümek çok zordu.Yollarda atlar gezmiş,yolu basamak haline getirmişlerdi.Köyün alt başına yaklaştığında iyiden iyiye karanlık çökmüştü.Köy evlerinin pencerelerinden gaz lambalarının ışıkları süzülüyordu.Sessizce evin açık olan penceresinin camına yaklaştı.Karısı içerde şehirden ona getirdiği geceliği giymeye çalışıyordu.Camı tıklattı.Bir an yerinden hopladı Bedriye.
- Kim o ? Dedi sessizce.
- Benim Ado.
Üzerindeki geceliği bir anda çıkardı.Eteğini ve kazağını giydi çabucak.Kapıyı açtı eli ayağına dolandı.Baştan savma sarıldı kocasına.
Oturdular beraber. Anahtarı komşusuna bıraktığını,dükkanın onun açacağını söyledi Ado.
- Ben bir ineğe bakıp geleyim.dedi Bedriye.
- Hasta mı yoksa ?
- Önüne biraz ot koyayım.
Üzerine tavşarını aldı kapıya çıktı. Ado da onu takip etti arkasından.Ahıra doğru değil,evin arkasına doğru yöneldi Bedriye.Eline aldığı bir çubuğu takılı olan çubuğun yanına taktı çabucak.Ahıra doğru yürüdü.Ahırın kapısını açtı.Beş dakika sonra döndü.
- Danaya da ot verdim biraz. dedi
- Büyümüştür.Seneye iki ineğin olur artık .dedi Ado.
O gece Bedriye için bir kabus gibiydi.Az kalsın Yakalanacaktı.
Sabahleyin köy kahvesine indi Ado.İlk kez hafta arasında köye gelmişti.Köydekiler şaşırmışlardı.Bir kaç kişiyle sohbet etti .Sanki ondan kaçar gibilerdi.Yarın döneceğini söyledi.Evine Muzo’ların evinin kenarından geçerek döndü.Kardaki izleri takip etti biraz. İzler kendi evlerine doğru gelip dönmüştü.Yeni iz sayılırdı.Ertesi günü şehre döndü.
Kış çok ağır geçiyordu.Bir gün Ado’nun sırtında bir çuvalla köyüne doğru yollandığını gördü birkaç kişi.Geç bir saatti.Bir şey anlamamışlardı.Ado köye varmış üzerindeki yükten kurtulmuştu.Evinin yanındaki samanlığa attı kendini.Bir an samanların arasına gömüldü.Üzerine otları yığarak sabahı beklemeye başladı.Hava soğuktu.Ama içi yanıyordu.Geceler uzun ,oldukça karanlıktı.Mereğin odun aralıklarından evini gözetlemeye başladı.Gelen giden yoktu.Bir ara’’imdat’’ sesiyle uyandı.Kalktı samanlıktan çıktı.Köy kenarından Merkez’e doğru hızlı adımlarla yürümeye başladı.Köyden uzaklaşmıştı ki arkasına baktığında eline çırasını ve lüks lambasını alan köylülerin bağıran kişiye doğru koştuklarını gördü.Sabaha yakın merkeze inen Ado odasına çekildi.Bir güzel uyku çekti.
Sabahleyin köyden birkaç kişi gelmiş. Muzo’nun bir ayı kapanına düştüğünü söylemişlerdi. Muzo’nun bir ayağı bilekten kopmuş, diğer ayağı da iki yerden derin yara almıştı.Muzo hastaneden üç ayaklı olarak ayrılmıştı.Poşetinde ayakkabısının teki vardı. Ama ayağı yerinde yoktu.





Etiketler:

 « Önceki 10 eleştiri   1   2   Sonraki 10 eleştiri » 

11 Nisan 2010 Pazar 13:20:08


HOCAM ACİL BİR KİTAP BEKLENİYOR...


    [ Cevap yaz ]    

21 Şubat 2009 Cumartesi 21:33:23


Hocam ben bedriyeyi merak ettim saygılar


    [ Cevap yaz ]    

Adnan ŞAHİN  | Adnan Şahin
11 Ocak 2009 Pazar 20:52:56


.......NE KADAR GÜZEL........
T................................M
E.................................U
K.................................H
*..................................T
*............İLE..................E
*..................................Ş
K..................................E
E.................................M
L................................. *
İ.............................. ... *
M................................. *
E.................................. *
....................................
........SAYGILARIMLA..........


    [ Cevap yaz ]    

18 Ağustos 2008 Pazartesi 18:08:46


Hiç bir ihanet,hiç bir zaman yanına kalmaz ihanet edenin de,edenlerin de...
Çok akıllıca ve sessiz bir cevaptı Ado'nun yaptığı...Öykü değil de film gibi izlettiniz teşekkürler


    [ Cevap yaz ]    

10 Nisan 2008 Perşembe 00:48:34


ilahi adalet yani hocam ,kaalemine sağlık...


    [ Cevap yaz ]    

31 Mart 2008 Pazartesi 13:54:04


kaleminize saglik cok guzel olmus.


    [ Cevap yaz ]    

14 Şubat 2008 Perşembe 10:34:59


öykünüz güzeldi insan sonunu merak ederek okuyor dilerim gerçek değildir kaleminiz daim olsun.Saygılar.


    [ Cevap yaz ]    

yorgundukalem  | celal şahbaz
28 Eylül 2007 Cuma 13:43:56


kalemin daim olsun can dost..


tebrikler...


    [ Cevap yaz ]    

31 Temmuz 2007 Salı 10:08:27


Eden bulur demişler. Tebrik ederim.


    [ Cevap yaz ]    

a.yüksel şanlıer  | A.Yüksel Şanlıer
30 Temmuz 2007 Pazartesi 22:35:45


BENİM DE ŞAVŞAT KARA GÖL CİVARINDA YAŞANMIŞ BİR ÖYKÜM VAR,ANLATTIĞIM ZAMAN OKURSUNUZ.
TEBRİKLER DOSTIM SELAM ŞAVŞAT'A.


    [ Cevap yaz ]    


 « Önceki 10 eleştiri   1   2   Sonraki 10 eleştiri » 




ADO'NUN KARISI BEDRİYE başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
27.3.2007 09:37:28
Toplam 12 yorum yapıldı
2043 çoğul gösterim
2016 tekil gösterim

Diğer Makaleleri

Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.