Susmak, insanı elevermeyen sadık bir dosttur. KONFİÇYUS [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

Öz güven

Öz güven

Kadın çocuk odasına girdi. Perdeleri açarken “Oğlum, kalk da giyin. Kursa geç kalacaksın.” Çocuk oflaya puflaya kalktı. Ağır ağır soyunurken kapıda adam belirdi. “Berkay çabuk, çabuk; daha kahvaltı yapacağız.”

Çocuk televizyon karşısında elinde çikolatalı ekmeği çizgi filme dalmıştı. Adamın sesi koridordan duyuldu. “Çıkıyorummm!”
*
Baba oğul meydan kıyısından yürüyordu. Atatürk anıtı çevresinde anma töreni hazırlığı tamamlanmıştı. Siren sesi… Meydan ve çevresinde hareket durdu. Çocuğun gözleri yaşardı. Burnunu çekti. Siren sustu. Çocuk üzgün “Baba, Atatürk keşke süper kahraman olsaydı, o zaman ölmezdi.” Adam çömeldi. Çocuğun ellerini avuçlarına aldı. Gözlerine sevgiyle baktı. “Oğlum iyi ki olmamış yoksa süper kötüleri sadece süper kahramanlar yener zannederdik.”





Etiketler:




Öz güven başlıklı yazıya henüz eleştiri yazılmamış.





Öz güven başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
9.11.2019 00:10:52
Toplam 0 yorum yapıldı
111 çoğul gösterim
110 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.