Şerefle bitirilmesi icap eden en ağır vazife hayattır. -- Toegueville [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

BİR ALZHEİMER HASTASIYLA YAŞAMAK

BİR ALZHEİMER HASTASIYLA YAŞAMAK



Gün yine aynı başlıyor sanıyorsunuz…gün aynı belki ama düşler,gelecek ,bakışlar ve hayat farklı.



Gün yine aynı başladı bugün pazartesi kahvaltıyı her zaman ki gibi çok erken saatlerde yaptık

Her şey normal gibi ama içinizdeki endişe aynı- ya yine krizi tutarsa ?



Ardı sıra geçmişten bahsediyoruz eski hatıralar,fotoğraflar vs vs…

24 saatinizi ona ayırmak ve ilgilenmek zorundasınız her an değişebilir alıştınız artık öyle mi …yok hayır buna asla alışamazsınız.

Kahvaltı esnasında sorabilir…-yanında şu arkada oturanlar kim

Beni der göz hapsine almışlar sen mi çağırdın onları L

O sadece perdenin desenleridir fakat onu buna inandırmak ne çare zor hatta imkansızdır



O günü sıkıntılı hatta gergin geçirisiniz biz sürekli size burası benim evim değil burası yurt ve gelen giden belli değil der karşıdaki koltukları gösteriri kim bunlar der siz mi çağırdınız bakmasınlar ben rahatsız oldum ona dil dökmenizde boşa asla ve asla inanmayacak hatta aileyi kendine tuzak kurmakla suçlayacaktır.Bazen verdiğiniz ilaçlarını zehirleyeceğiniz şüphesiyle almaz



Gece: her zaman uyumaz bir alzaymer hastası evdeki eşyalardan rahatsızdır bir çaydanlığı ona bakan ve alay edip gülen bir kadın zannebilir ve onu sizin oraya karşısına koyduğunuzu iddia eder ve geceden sabaha doğru uyandırılırsınız nefret kusan bir sesle



Kalkın beni evime götürün burada neresi ben burayı istemiyorum sabahki evimi istiyorum siz yaptınız Allah sizi benden beter etsin en kötü şeylere uğratsın binbir güçlükle ikna olur belki saatler sonra sizden özür diler affedin beni niye öyle yaptım ki der…



Der ama…

Bilinmez belki 30 dk geçer belki o yine diğer kişi oluverir.



Ertesi sabah günlerden bilmem ne gece ve gündüz mefhumunu kaybedersiniz artık uyku yoktur,düzen yoktur,zaman yoktur



Mutfaktayım ve bir feryatla koşuyorum içeriye belli belirsiz anlamaya çalışırken annemin oturduğu kanepeden uzanıp dışardan geçen birilerine bir not yazıp attığını anlıyorum sesle var ve onlara beni kurtarın buradan diyor onlar soruyorlar teyze ne oldu nen var? Cevaplıyor bu evdekiler beni öldürmeye çalışıyorlar beni bu kızın elinden kurtarın allahım donup kalıyorum ve adamların sesi - teyze anahtarın varsa ver çıkalım ve ben müdahale edip onun bir alzaymer hastası olduğunu söyleyince anlar gibi olup özür dileyip gidiyorlar iyi ki diyorum yürüyemiyor ya yürüseydi bir arkadaşımın annesi gibi bir sapık tarafından götürülüp tecavüz edilip öldürüp bir kıyıya atılsaydı



Her sabah gergin uyanıyorsunuz

Her gün bir hikaye ama konu hep aynı

Siz nefret edilensiniz ve evde dolu adamlar var en ağır hakaretlerle donatılırsınız



Gözlerinizin önünde eriyen ve tükenen bir zamanlar hayat dolu olan kadın bumuydu? En yakın arkadaşınız ,hatta dert ortağınız o zeki ve neşe dolu size şarkılar söyleyen şiirlerinizi büyük bir zevkle takip edip defterler dolusu yazan kadın nerede 1,5 yılda bu kadar mı değişir insan?

O müşfik öğretmen , hayata sımsıkı bağlı, hatta dünyanın hastalığı ve ameliyatını geçirmesine rağmen hep mutlu umutlu olan kadın şimdi sizden nefret eden ve görmek bile istemeyen, saldırganlaşan bir hasta olan . alzaymerdeki sırrı doktorlar bile çözememiş ki ben çözeyim.

Apayrı bir dünya kurup orada yaşayan günden güne tükenen belki .



Ve günler, sabahlar ,akşamlar…mevsimler

Hep hayaller korkular panikler bu hastalardaki en belirgin özelliklerden biri de korku sebepsiz ve yoğun şekilde hep dünyalarında birileri var hep sizin ondan uzaklaştığınız her an yanınızda biri olduğunu sanmaları

Artık kahkahalar yok zaten unuttuk gülmeyi sadece onu düzeltmek çabalarıyla geçen zamanlar zaman zaman fotoğraflarına ve eski hatıralarına döndürdüğünüzde mutlulu ışıkları görebilirsiniz ama o da geçicidir çünkü az sonra ben çok değiştim memleketim nerede ben yaşlandım diyecektir muhtemelen ağlamaya başlayacaktır



Nerede o canlı kanlı kadın nerede balkonda güvercinlerine bakan , bize hayata bağlanmayı anlatan,şarkılar okuyan kadın nerede



Eskiden bayıldığı şeyleri alıyorum hep düzelsin diye birazda olsa gülümsesin. Hala en sevdiği şey şiir ve şarkılar dinlettiriyorum biraz da olsa mutlu hatta şiir okuyor hem de unutmamış geçmiş hafızasında sakladıklarını bizim radyoda okuduklarımızı dinliyor ne güzelmiş diyor ve benim bir şiirimi sık sık tekrarlıyor



Balkonda kahvaltıyı selamlayan çiçekler

Akşam sefalarını artık görmeyecekler…





Hayat insanlara sürprizler hazırlıyor derken bu acı süprizleride unutmayalım…



Ve bir başka sabah



Ağlıyorken uyanıyorsunuz sevdiği şarkıları söylüyor



…nasıl geçti habersiz o güzelim yıllarım

…dertlerimi zincir yaptım…

…bir ilk bahar sabahı güneşle uyandın mı hiç…geçen günlere yazık yazık etmişsin gönül sen



ve ağlıyor



koşuyorum



ağlama anne diyorum



defol diyor yine yabancı bir bakışla bakarak

senden nefret ediyorum gideceğim buralardan…



gitme annem gitme sana kimse bakmaz ,

gitme öğretmenim

üzerinde şık bir döpiyesle hanım hanımcık bir kıyafet soğuk permayla çok hoş bir modelde yansıtan harika saçlarıyla sesleniyor sanki hala

o ilkokul şarkısnı hemde almancasını



ah ne hoştur bak bu akşam

saat çaldı haydi hoşkal

bim bam…bim bamm



sen her zaman o eşsiz ve zarif BELKIS ÖĞRETMENSİN


--Yazımı güne getiren seçici kurula teşekkür ediyorum (rüzgarcanlari)--
Ayşegül Aşkım Karagöz










Etiketler:

 « Önceki 10 eleştiri   1   2   3   Sonraki 10 eleştiri » 

13 Ağustos 2014 Çarşamba 13:23:10


Acil Şifalar diliyorum Hanımefendiye...Yüreğim burkularak okudum bu şah eseri...Yedi yıl da ben yaşadım sizin yaşadıklarınıza benzer bir olayı...Anılar şu an gözlerimden bir çağlayan gibi göz yaşlarımı akıtıyor...Rahmetli kayın validem aynı hastalığın pençesinde yedi yıl pençeleşti...Çaresi yok diyor doktorlar.Tek çare müsekkinler dediler...Onları da ben verip gününü uyuklamakla geçirmesini istemedim.O benim küçük kızımdı adeta...Bir çocukla ilgilenir gibi her şeyiyle ilgileniyordum...Helal-i hoş olsun..Mekanı cennet olsun..Sizi çok iyi anlıyorum...Selam -saygı ve dualarımla..Allah'a emanet olunuz...


    [ Cevap yaz ]    

1 Ağustos 2014 Cuma 16:39:31


Annene Allah'tan acil şifa diliyorum Kızım.
Allah sizlere sabırlar versin.
Annene verdiğin bu hizmetin ve sabrınızın ödülünü Allah sizlere verecektir.
Paylaşım için teşekkürler...


    [ Cevap yaz ]    

29 Temmuz 2014 Salı 23:14:49


Duygu yoğunluğuyla okudum, yorum yazacağım ağlamaktan yazmakta güçlük çekiyorum..Ne kadar hayırlı bir evlatsınız ki, annenizin bu anlarında bir saniye bile yalnız bırakmadan sabırla yaklaşabiliyor, yanında oluyorsunuz.Bir of bile demeden.Bir an önce tıpın bu hastalığa çare bulmasını diliyorum.Hayat dolu, geleceğe nesiller yetiştiren bir öğretmenin bir an önce şifa bulması için dua ediyorum.Bu durumdaki tüm hastalar için dua ediyorum.Allah yardımcınız olsun, güzel yüreğiniz annenizin şifa bulmasıyla mutlu olsun diliyorum ki..Kucak kucak selam ve sevgiler değerli arkadaşım..


    [ Cevap yaz ]    

oktayzerrin  | Oktay ZERRİN
9 Temmuz 2014 Çarşamba 17:41:19


GÜZEL, ANLAMLI VE DÜŞÜNCEYE SEVK EDEN YAZINIZI VE BAŞARINIZI KUTLARIM AYŞEGÜL HANIM..SELAM VE SAYGIMLA...


    [ Cevap yaz ]    

Mert YİĞİTCAN  | mert yigitcan
8 Temmuz 2014 Salı 22:47:10


Yüreğinizden hiç gitmeyen derin acılar vardır.Hayatın çok keskin yanları gibi.Yaralanırsınız yaralanmışsınızdır. Asla da geçmez işte o tür yaralar. Mutlaka izi kalır bir yerlerde sızlar durur şair.
İşte tam da bu derin yazı gibi ... Hiç gitmeyecek , günlerden gecelerden. Bir biçimde bir yerlerinde daima sızlayacak yüreklerin...
Güne seçildikten sonra da ; bir kaç cümle ekleyeyim istedim... Ne mutlu sizin kaleminize ki , böylesine güzel bir kalem sahibi var.

Sağlık ve esenlik dileklerimle ...

Mert YİĞİTCAN tarafından 7/8/2014 10:50:37 PM zamanında düzenlenmiştir.


    [ Cevap yaz ]    

Sihirli Kalem  | Nuray Kaçan
8 Temmuz 2014 Salı 19:39:36


Ne çok dua ettim içimden, gözlerim doldu...

Allah'ım yardımcınız olsun...

Kucak dolusu sevgilerimle ; size ve öğretmenime...


    [ Cevap yaz ]    

8 Temmuz 2014 Salı 14:23:59




yazıyı okuyup bitirdiğimde düşündüğüm tek şey

Allah yar ve yardımcınız olsun
Rabbim mükafatınızı cennet eylesin




:((



saygıyla






    [ Cevap yaz ]    

Turgut Öztürk  | Turgut ÖZTÜRK
8 Temmuz 2014 Salı 13:39:35


Ayşegül hanım
Allah yardımcınız olsun


    [ Cevap yaz ]    

8 Temmuz 2014 Salı 09:06:41


:(((( Sabah sabah okudum ve gerildim canım ya.. Gözlerim doldu..

Yaşayan bilir acıyı..Çeken bilir derdi.

Biz ne söylesek boş.. Yaşayan yaşadığını bilir..

Ellerinden öpüyorum öğretmenimin..

Ve seni de candan öpüyorum tatlım böylesine vefalı hayırlı bir evlat olduğun için.

Acil şifalar dilesem de henüz bu hastalığın çaresi ne yazık ki bulunamadı.

Sevgilerimle canım.

Ayvazim Deniz tarafından 7/8/2014 9:07:40 AM zamanında düzenlenmiştir.


    [ Cevap yaz ]    

8 Temmuz 2014 Salı 08:37:25


bir kaç ay önce doktorum beyin emarı, eegsi ve tomografisi çektirmişti yoğun bakımda kaldığım bir kaç gün sonunda. "Kendine bakmıyorsun Afet abla" demişti. Başka problemler de vardı ama alzaymırın da başladığını söylemişti. gerçek sebebini kimse bilmiyor sanırım, herkesin söylediği başka şey. Kader mi, kalıtım mı, tansiyon mu, şeker mi yoksa başka mı ben de bilmiyorum. Oysa sadece unutkanlığımdan şikayetçiydim. adlarını unuttuğum akrabalarımdan, bulaşıkları yıkarken yarım bırakıp başka işe dalmaktan, yaktığım yemeklerden, çaydanlıklardan , yazarken yazacağımı unutmaktan şikayetçiydim, ama görüyorum ki sonu daha da vahim. Ne olacağımı, neler yapabileceğimi şimdi biliyorum ve sinirleniyorum durduk yere. Bazen kırıcı da oluyorum ama elimde olan bir şey değil, bağışlasınlar. yaşamlarına şahit olduğum hastalar var yakınlarımda, yanındaki insanların neler çektiğini görüyorum, aynı şeyleri yapmaktan da korkuyorum. kjalp pili gibi bir şey bulsalar da onu taksalar keşke, kimse hayatını kaybetmeden aklını kaybetmese. Derdimi depreştirdi yazınız, Rabbim kolaylık versdin.


    [ Cevap yaz ]    


 « Önceki 10 eleştiri   1   2   3   Sonraki 10 eleştiri » 




BİR ALZHEİMER HASTASIYLA YAŞAMAK başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.



Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 8.7.2014 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
7.7.2014 04:57:18
Toplam 21 yorum yapıldı
2266 çoğul gösterim
2060 tekil gösterim


Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.