Senin ismin dilimde bir dua, bir sırr-ı ilahî.
Her gece bedenimde bir hicran rüzgârı esti,
Tenimde ayın ıslak ışığı, gülün matemini bildim.



...

Haber vermedi geldiğini.
İşte şifa böyle iner şimdi.


Nihal, kanatlarından süzülen ışığı tut,

...

Durmak bilmeyen bir yel oldu.
Yüzünü döndü Nihal,
Rüzgârın ıslak öpüşüne.



...

Bir gün bulamadım beni seveni
Yardım etmedi şu gökte gezeni
Seven sevilmiyor dünya böylemi
Sevdim amma sevilmedim nedense

...

En küçük rüzgarda yıkildiler
Biz dost bilduk, bağrumuza bastuk,
Onlar sirtumuzdan vurdi.
haşimdi dinle vefasuz!
Bu şarkı, senin eserun...

...

Ey Aşk! Seni hangi dile anlatayım?
Yazmak istesem de yok bir tarifin.
Hangi kelâmın içine sığdırayım?

...

Yol bitip toprakla bir olduğunda
Sen, aşkın hakikatiyle kaldın yüreğimin ayetinde.

Sana verdim sırrımı, toprağa emânet ettiğim her kelimeyi
Sen kıyamete dek süren bir sabahın ilk ışığıydın,

...

Nihal’in adını fısıldar sular.
Her hece bir vav olup çizilir kalbime,
Mistik bir raksın ilk durağısın.



...

İstersen seslen istersen çağır
Seni seviyorum de,birazcık bağır
Benimle gelecek,içimdeki derin sır

Seni duyan kulaklar olmaz sağır

...

Takvimler değişti, duvarların rengi soldu, yüzümdeki çizgiler çoğaldı. Ama sen gittiğin yerde kaldın. Ben burada, zamanın içinde ağır ağır yürürken, sen bir anın içinde donup kaldın.
Ayrılık dediğin şey bir kapının kapanması değilmiş meğer. Asıl ayrılık, insanın bir daha aynı cümleyi kuramamasıymış. Senin adını anarken sesimin titremesi, bir şarkıyı yarıda kapatmam, kalabalıkta bile yalnız hissetmem… Bunların hepsi, senin hâlâ burada olduğunun kanıtı.
Biliyor musun Sırya, insanlar “zaman her şeyi unutturur” derken aslında kendilerini avutuyor. Zaman unutturmuyor; sadece acıyı sessizleştiriyor. İçimizde bağıran şeyler zamanla fısıltıya dönüşüyor ama asla susmuyor. Sen de susmadın bende. Her suskunluğumda biraz daha konuştun.
Kaç mevsim geçti aradan?
Kaç kez kış geldi de sen gelmedin?

...