Bu nasıl talihtir bu nasıl yazı
Çileli yıllarım içim de sızı
Çocukluğum gelir aklıma bazı
Hasretin ağıyla örerler beni

Beyaz da siyah da Allah’ın kulu
Yüreğim hoşgörü sevgiyle dolu
Çileynen doludur doğruluk yolu
Engel koyaraktan yorarlar beni

Haksızlığı aslâ kaldırmaz genim
Başımın belası vicdanım benim
Arayan bulamaz odur nedenim
Zalimin yanında ararlar beni

Özüm sözüm aynı onun içinmi
Taşıdıgım asil kanın içinmi
Yüreğim gam dolu bunun içinmi
Yaralı gönülden sorarlar beni

Asabiyim artık günlerim gergin
Mutlu olamadım nedense bir gün
Zora düşürdü bak, inan ki her gün
Öfkeyle aldıgım kararlar beni

Bir bir hesap ettim inan herşeyi
İstemem ben gaddar ağayı beyi
Bilerek üzmedim dostlar kimseyi
Tanımadan daha yererler beni

Herkes eleştirir övgü kalmamış
Övgden vazgeçtim sevgi kalmamış
Töre möre bitmiş, saygı kalmamış
Ondan makaraya sararlar beni

Bilmiyorum bunlar neden niçindir
Felek sebep yoksa senin suçundur
Yalan dolan sevmem bunun içindir
Elden ele zorlan sürerler beni

Gündüzler yalınızım, geceler ıssız
Uykularım bile geçiyor düşsüz
Duygular tükenmiş gönüller hissiz
Gönlüm de çarmıha gererler beni

Bu nasıl oyun dur, bu nasıl dümen
Seni tatar olmuş, tartı bilmeyen
Kul Hızır’ım dertle yoğrulmuşum ben
Hasır gibi sarıp dürerler beni
Hasır gibi sarıp dürerler beni

Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)