O gün içerimde bir korku vardı
Dünyamı küçüldü banamı dardı
Bunu anlatması ne kadar zordu
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Okuldan gelmişti ekmek almaya
Senmi gittin Azraili, bulmaya
Kendi gitmiş kuzum teslim olmaya
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Bir tek fidanımı esti devirdi
Hoyrat girmiş bir bahçeye çevirdi
Düşmanıma verme yarab bu derdi
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Daha küçük annesinin kuzusu
Böyle imiş Eren’imin yazısı
Yüreğimden çıkmaz artık sızısı
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Evlat acısıyla felek yandırdın
Şu dünyada ışığım, söndürdün
Sanki beni bir mecnuna döndürdün
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Yaşı yirmi gençliğinin başında
Adın yazılacak mezar taşında
Bütün dostlar gelmiş hepsi başında
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Çıldırmak üzere annen Hamide
Alsa ne varıdı sen le benide
Yaklaşmıştı yavrum doğum gününde
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Başına gelince hakim savcısı
Ne abisi vardı nede bacısı
Yüreğimde durur gayri sancısı
Ne zormuş yarabbim evlat acısı

Yavrum Allah sana eylesin rahmet
Komşun olsun Hazireti Muhammet
Sorgun kolay olsun çekme hiç zahmet
Ne zormuş yarabbim evlat acısı
Ne zormuş yarabbim evlat acısı
*
Nuh Ali Berk
(Kul Hızır)