Gönülden yâr seveni, sarar sevda ateşi,
Yanardağlar fışkırır, yakar bu aşk güneşi!
Yunus can da bu yolda, hamken pişen bir kişi!

Hangi gönül sevmez ki, bu muhteşem güzeli!
Aşk yarası derindir, saramaz Lokman eli.

Kara sevda çekenler, can evinden tutuşur,
Çığ düşse söndüremez, kor ateşlerde üşür!
Seher vakti bülbüller, bir gül için ötüşür.

Gül zarda açan gülün, dalları da dikenli,
Aşk yarası derindir, saramaz Lokman eli.

Tur dağında Musa’ya, aşk kurşunu mu değdi?
Dünya gözüyle bir kez, nur cemali göreydi!
İbrahim’i yakmayan, ateşin sırrı neydi?

Çözülmeyen tüm sırlar, ezel ebet perdeli?
Aşk yarası derindir, saramaz Lokman eli.

Ne çileler yaşanmış, şu maziye dön bir bak,
Mansur’a darağacı, söylediği “Ene-l Hak.
Cennette kurmadı mı, kör şeytan gizli tuzak?

Ölümüne yâr seven, korkmaz gelse eceli,
Aşk yarası derindir, saramaz Lokman eli.

ALİ GÖZÜTOK
14. 08. 2015