iki insan bir yürek edemedik
diplerinden çekti aldı toprak bizi içine
sığlığında değildi boğulmalarımız denizin
ve göğüs kafesimizdeki kuşlar
özgürce uçsun diye gökyüzüne
mühürlendik sonsuzluğun hükmünde...








insan yığınlarını izliyorum
hiç birine benzemiyor varlığın
izlerken anılarla dansediyorum
hiç birine benzemiyor yokluğun




verdiğin ödünç mutlulukları
alıp basıyorum bağrıma tekrar tekrar
ve ç’alıp götürdüklerini
usta bir hırsız gibi anımsıyorum
gözlerimde bulutlar
yok benzemiyor hiç bir şeye, hiç birine...





senden öncesi ve senden sonrası
çarpışıyor sürekli beynimde
yığılıyor acılar önümde boyumca
sonra bir yangından artakalan tek kıvılcım gibi
gülüşün düşüyor aklıma
ve ummanlara bulaşmış derinliği gözlerinin





elbet sabaha erecek bu beden
karşı binaların ışıkları teker teker sönerken
ve geçerken siyah kedinin önünden uğursuzluk
elbet bulacak
huzuru ruhum yine sen üzülme





şimdi kapattım gözlerimi tıpkı senin kapattığın gibi
gök’yüzüne mühürlenirken sonsuzluğun hükmünde
"elim sende"sevgilim
"elim sende"











23:30/20.04.2015/Sev_tap