Kıpkırmızı
343 şiiri kayıtlı

Köşe

Kıpkırmızı
  4,7 / 15 kişi ·14 beğenme · 6 yorum · 1847 okunma

Günün şiiri
Okuduğunuz şiir 23.3.2015 tarihinde günün şiiri olarak seçilmiştir.
Köşe

Köşe


Ontolojik bulgular da olmasa
Hiç bilemeyeceğim endişe denilen kelimeyi

Kırmızı köşeleri severim ben
Endişeyi kedilerin gözlerinden öğrendim
Batmaz çünkü o köşeler, acıtmaz
Bazı insanların yüreğini de sevmişliğim olmuştu
Kıpkırmızı kalp gördüğüm olmuştu
Kalpleri gözlerinde atıyordu
Ama o kalbin acıttığını
Acıtmak için illâ da sivri köşelere gerek olmadığını
Şefkat denilen duygunun artık başka yollara saptığında
Kaybolduğumu, bununla birlikte duyduğum yanlış utancı
Kimseyle sokaklarda sabahlayamadığımı
Güvensizlik yüzünden sokakları suçladığımızı
Bunları bilmemin hiçbir şeyi ifade etmediğini biliyorum

Akla zarar benzetmelerim ziyan oldu aklımda
Hayat kendi beşiğimi kendi ayağımla salladığım bir öğreti
Yaşama biçimi rakı şişesi bebekliğime
Büyük gelen her şey, zamanla daralır
Bunaltı, doğmadan önce sarhoş olsaydım
Ayıltabilir miydi beni yakan güneş
Denizin tuzu, kumların batışı
Kendimi kaybedemedim hiçbir şişede
Dibinde yakalandım

Bu hikâyede herkes yerli yerindeydi
Annemden on yaş büyük gibiydim
Haklıydım ama anlamıyorlardı
Onlar kadar uyuşamadım hiç dünyanın yalanıyla
Tamamen ayıktım, enine boyuna çizilmiş ama silinmemiş bir şeydim

Haklı nedenlerim var
Sabahları kızgın uyanmak için
Sesimdeki çataldan kahvaltı yapamıyorum
Kaybettiğim o tek şeyi sende de kaybolduğunu bilince
İnsan bilincini de kaybetmek istiyor, aynı hızla

Ben daha çok erkendim sana
Zillerim geç çalardı
Beynimde de, karnımda da
Bakışlarımın adresini bilseydim, bir tek sana söylerdim
Ellerinle kaybet, harca diye
Sen pek erkencisin

Dünyayı kendi eksenimizdeki acılardan ibaret sanmak
Ne zavallı şey
Dudağım hep aynı yerinden kanıyor
Aynı yere gelince susuyorum ben
Bir de sıkılmasam coğrafya derslerinden
Ne geniş dünyam olurdu
Bilinçaltımın genişliği beni hiçbir yere vardırmıyor
Tüm doğrularım yanlış yollara saptığından beri
Gidecek bir yer bulamıyorum
Hayal kırıklarım şiirleri geçti
Belki gidince her şey düzelir
Kaybolunca diner belki vicdan azapları

Geceden kalma sözcüklerin saflığına güvendiğim için
Sabahları daha doğru yerimden kalkıyorum
Akşam sözcükleri olmasa
Hayallerimdeki pintilikten kendimi kapatırdım odanın duvarlarına
Saklanabileceğim samimi bir köşe yok
Hepsi aynı oranda batık

Kanadından eskimiş kuşlara, kanat çıkarıyorum
Dilimde asabî bir şarkı
Eskilere kızıyorum
Serçeler yabansı
Büyüyünce eskimiş olmuyor aldanışlar
Yeni olmasam da yeni üyeyim her yanılışa
Bu hiç eskimiyor

Cümle kurmaktan kaçınıyordun
Kelimelerinde bebeklerin anlamsız harfleri
Yine de anlıyordum
Geç kaldığım yeri, biliyordum
Buluyordum sonra, kaybolduğumu
Haram yollardan geçen işaret parmağındaki küçüklüğümü
Hesap soramıyordum
Sesim bebekti
Kalbimden başka gidecek yerim yok
Cümlelerden başka ağlayacak köşem
Ve sonsuzluğum
Upuzun bir kayıp hikâye

Yirmi Üç Mart İki Bin On Beş 13 00
Nevin Akbulut

Not: Şiirimi Gün’e layık gören, Değerli Seçki Kuruluna Sonsuz Teşekkürlerimle,
Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Köşe şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Köşe şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Servet Bardak , 5 puan verdi
1 Mayıs 2015 Cuma 11:26:52
tebrıkler dost
Denizce , 5 puan verdi , etkili yorum yaptı.
24 Mart 2015 Salı 12:42:26


demek ki neymiş,
kırmızı köşeleri sev ama kırmızı atan kalpten uzak dur...

çünkü, kırmızı atan kalbin tuzağı fena oluyor kuzum...

çabuk çarpılıp, çabuk ayrı düşüyorsun, daha tadına varamadan yokluğuna alışmaya çalışıyorsun...

...

bence, bilinçaltının derinliği bizi çok yere vardırıyor kırmızım :)

hiç alçakgönüllü davranma...

...


Kalbimden başka gidecek yerim yok
Cümlelerden başka ağlayacak köşem


daha ne olsun , bana da az yer aç o Köşede ki ne alaaaa....



öptüm çokca...
Rampaların Ustası
24 Mart 2015 Salı 10:00:42
İyi bir öykü olurdu bence ama şimdi ne öykü ne şiir gibi..

Bazı dizeler saf dize ama onlar da azınlıkta kalmış bence. Okurken aforizmal bir hikayede gezinir gibi oldum bu pozitif tarafı olsun benim adıma...
beren yılmaz
24 Mart 2015 Salı 07:23:38
neyse bende kalsın sildim yorumumu ..
v_s_f
24 Mart 2015 Salı 03:34:13
kendimi herhangi bir yorum yapacak kadar etkin bulamadığım için sadece şunu ifade etmek isterim.. Etkileneceğim kadar güzel...
AZAP , 5 puan verdi
24 Mart 2015 Salı 00:44:50
bir hayat portresi resmedilmiş ki ne resim bravo kutlar sevgiler sunarım...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.