bir şiir yazmak istedim
beyaz kağıt üzerine; olduğum gibi
derinlerinde kayboldum beyaz kağıdın
düşlerimde canlandırdım seni
ilham perilerim kayboldu aniden
kimse kalmadı yanıbaşımda
bir ben varım
bir beyaz kağıdım
bir kalemim var çaresiz
bir de sen...
unuttum afedersin;
bir de sensizlik denilen illet...
beyaz kağıdım ıslandı
kalem elimde sessiz sedasız ağlıyor
mürekkebi suskun kaldı ucunda kalemimin
sensizlik bulutlarında gözpınarlarım ıslandı
tane tane okyanuslarda hasretin damlıyor
sonsuzluğuna; beyaz kağıdımın...
kalem suskun
mürekkebi kurudu kaldı ucunda öylece
yelkovanlar mahzun saatlerimin minelerinde
derinlikleri dolduramıyor sensizliğimin acıları
damladıkça tek tek hasretin kokan damlalar
gözpınarımdan sonsuzluklara
zaman denilen mefhum bile ağlar
yalnızlığımı haykıran bu yangınlara…

Metin Kaya İLHAN
Faroz
TRABZON