3
Yorum
7
Beğeni
0,0
Puan
1310
Okunma
Bir deli aldı başını gidiyor
aykırı bir doğru gibi sağdı bulutları
gündüzleri sararıp solan
geceleri kaybolan
mavi göğün altında gidiyor...
Ay yarım, yıldızlar parlak
sonsuzluğun içinde aklı yuvarlak
dilinde küfürün bini bir para
öfkesinin damarı çatlak
sayıp döküyor
ay`a yıldıza
haklıya haksıza
sıra gelince sevdiği kıza
süt dökmüş kedi gibi susuyor deli...
Delinin aklı yaya
soruyor bir daha
çiçekler düşerken dalından
niye geldim dünyaya
herkesin otomobili var
yürük yürümekten caydı
kürek kürümekten
itler kuyruk sallıyor
fayda görmeyince ürmekten...
Hâlâ gidiyor deli
bir ceylanın peşinden
soruyor;
deliriyorsa suyundan içen,
nerede ceylanların pınarı
aklım başıma gelir içersem!
...
Bir ben mi kaldım güneşte gül yetiştiren?
Şaban AKTAŞ
02.01.2001
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz