5
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1236
Okunma
Etrafına çakılmış tahtalar vardı.
Altında yorgun insan omuzları.
Sen, uyuyordun.
Kalabalığın içinden,
Bakışlarımı yarıp geçtiğinde
Canım çok yandı.
Tanrıyı aramayacak kadar
Çocuktu gözlerim.
Soru soramayacak kadar meraksız.
Ve arkandan el sallamayacak kadar,
Küskündü yüreğim.
Küçük ellerim ,
Masum dokunuşlarını kaybettiğinde
Sen çoktan gitmiştin.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz