resim gibi..

sonyaz gecelerinin hafif üşüten serinliğinde...

elleri arasında yüzleri saklı bir yüreğin beyninden teğet geçenlerin yüreğe gidip geldiği düşünsel bir duygu akışı yok resimde ama siz resme dikkatle bunu görebiliyorsunuz.. hatta elleri arasında saklı flu bir yüzün iki organının arasındaki savaşın seslerini, çığlıklarını, kavgalarını, acılarını bile duyabiliyorsunuz. kazananı yok bu savaşın bazen tepedeki organ bazen soldaki organ geçici yengileri tadıyor ama bu savaş her gece sabahlara kadar sürüp gidiyor.

bence bu savaş hiç bitmez... çünkü savaşçının çok güçlü silahları var...işte onlardan bazıları.


'nazlı bir bebeğin
kokusundaki süt gibi'
...
'yıldızların referans aldığı'
.....

'leyli bir sese düştü gece'
...

'düşen hece değildi
lebi efkar bir minnetti'
.....

çok heceler düşer..çok lebi efkar minnetler düşer.. çok cepheler düşer..çok kaleler düşer ama savaş bitmez...


ve sonra
bekleyen kapılar ardında
karanlığın bilinmezliğine aşk düştü

.........

şimdi yeni bir savaşın ortasına düşersin
ne söylense az şairim, şiirin pren_sesi_sin

tebrikler/teşekkürler

:):):):):