Sessizlik, çok kez toplumun değer ve hükümlerini sözlerden daha güçlü olarak belirtir. Benjamin Disraeli [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
4.6.2007 tarihinde eklendi.
779 çoğul gösterim
773 tekil gösterim
4 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

Sallama


Asalet yanarken duru sularda,
Kuyunun dibine taş düşürmüşüm.
Bak nasır bağlamış boynum yularda,
Bir kalın ensede ay pişirmişim.

Birkaç hayta söze dürüp erliği
Kırık gönlüm ezber etti darlığı,
Tenha gözlerine salıp varlığı,
Cennet bahçesinden gül aşırmışım.

Yıkayıp üç suyla güzelliğini,
Musalla taşına yatırdım seni,
Bitti dedim. Bitti, terk etti beni,
Ben onu beynimde çok şişirmişim.

Suskunmuşum, bilmez, dilim dolanır,
Canım sancılanır, anım bulanır,
Sesim dudağından aman dilenir,
Dudu dillerinden söz kaşırmışım

Ten dediğin nedir can olmayınca,
Börtü böcek için yem olur anca,
Senin bakışını bulamayınca
Ovada, bayırda yön şaşırmışım.

Mevsim güze döndü, yaprak sarardı,
Bağın etrafını öşürcü sardı,
Güller tohumladı, zirve ağardı,
Elma yanaklara son öşürmüşüm.

Velioğlu buymuş seninde özün,
Aşkın ateşiyle çözülmüş sözün,
Gözyaşın değdikçe sönüyor közün
Zümrüdü Ankaya kül taşırmışım.

Osman Velioğlu


Osman Velioglu (Bela)
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 Eylül Gökdemir
 
28 Haziran 2007 Perşembe 19:06:50
Harika bir anlatım. Kutluyorum yüreğinizi
Sevgimle
 feriha
 
5 Haziran 2007 Salı 13:26:53
Sallama



Asalet yanarken duru sularda,
Kuyunun dibine taş düşürmüşüm.
Bak nasır bağlamış boynum yularda,
Bir kalın ensede ay pişirmişim.

Birkaç hayta söze dürüp erliği
Kırık gönlüm ezber etti darlığı,
Tenha gözlerine salıp varlığı,
Cennet bahçesinden gül aşırmışım.

Yıkayıp üç suyla güzelliğini,
Musalla taşına yatırdım seni,
Bitti dedim. Bitti, terk etti beni,
Ben onu beynimde çok şişirmişim.

Suskunmuşum, bilmez, dilim dolanır,
Canım sancılanır, anım bulanır,
Sesim dudağından aman dilenir,
Dudu dillerinden söz kaşırmışım

Ten dediğin nedir can olmayınca,
Börtü böcek için yem olur anca,
Senin bakışını bulamayınca
Ovada, bayırda yön şaşırmışım.

Mevsim güze döndü, yaprak sarardı,
Bağın etrafını öşürcü sardı,
Güller tohumladı, zirve ağardı,
Elma yanaklara son öşürmüşüm.

Velioğlu buymuş seninde özün,
Aşkın ateşiyle çözülmüş sözün,
Gözyaşın değdikçe sönüyor közün
Zümrüdü Ankaya kül taşırmışım.

sayın Osman Velioğlu şiriniz kutladım her bir dizesi bir birinden anlamlı ve çok güzel yüreğinize sağlık saygılar


 kardanadam
 
5 Haziran 2007 Salı 14:58:03
Mevsim güze döndü, yaprak sarardı,
Bağın etrafını öşürcü sardı,
Güller tohumladı, zirve ağardı,
Elma yanaklara son öşürmüşüm.

Yüreğinize sağlık değerli edebiyat dostu
güzeldi

Sevgi ve hürmetlerimle
 Selçuk Dokak
 
4 Haziran 2007 Pazartesi 10:03:01
Elinize, yüreğinize sağlık. Çok güzel bir şiir okudum. Tebrikler.


Sallama şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum