Sıradan bir hayat sürmek için sıradan doğanlar,
Olağanüstü bir hayat sürmek için olağanüstü doğanları
Lanetli ve kayıp olarak görürler.

Çünkü onların pencerelerinden bakınca
Fırtınada yürümek yalnızca ıslanmaktır
Bilmezler ki o yıldırım,
Toprağı değil, ruhu uyandırmak içindir.

Sığınakları sağlamdır, odaları sıcak
Farklı yollardan yürür, farkı düşleri görürler.

Oysa bir ateşi içinde taşıyan adam
Kendi ülkesinden bile sürgün sayılır.

Kimsenin duymadığı bir frekansta fısıldayan o ses
Biri için uğultudur, diğeri için varoluş.

Yanarken aydınlatmak,
Aydınlattıkça yalnızlaşmak.
Belirlenen kaderi yaşamak
Yada kaderin kendisi olmak

Aramakla geçer ömrü, bulamadığı bir ülkeyi
Anlaşılmamak, kaderinin değişmez yazgısıdır.
Onlar güvenli kıyılarda gün saymayı zeka sanırken,
Öteki, açık denizlerin derinliğinde boğulmak pahasına
Uçurumun kenarında zamanı dokur.

Olağanüstü olan ise,
Kendi karanlığında yeni bir evren yaratıp yok olur...

Ve gün gelip perde kapandığında;
Biri hiç yaşamamış gibi gömülür toprağa,
Diğeri bir masal olur,
.
Mustafa Yaman
16 Eylül 2026