Karadeniz’i de al, vur kıyılarıma,
Yağmurunu dök yaralı yarınlarıma.
Hazanını sürme artık anılarıma,
Ben nice kışları gömdüm bağrıma

.Yapraklar dökülsün, dallarım kırılsın,
Geceler üstüme kara kara kurulsun.
Ne kadar acı varsa bana savrulsun,
Yeter ki sevdamın adı yaşatılsın.

Eylül, üstüme gelme, ben sana yenilmem,
Kırk kere yıkılsam da sevdamdan dönmem.
Sen sonbaharsın diye ben baharı bilmem,
Yar benim kaderimdir, kaderimden silmem!

Eylül, yağmurunu gözlerime yağdır,
Götür bütün neşemi, derdimi çağır.
Sen kışa çevirsen de gönlümde bahardır,
Benim sevdam ölmez, ölse de mezarımdır!

Dolanma arkamdan, izimi sürme,
Sevdiğim yüreğe ayrılık örme.
Gurbetin elinden bir daha vurma,
Yıllardır çektiğim çileyi sorma.

Ekimi getir, Kasım’ı da kat yanına,
Ayazını bırak kapımın önüne.
Ben alıştım dünyanın cefasına,
Bir yar yeter bana, bin dert üstüme.

Eylül, üstüme gelme, ben sana yenilmem,
Kırk kere yıkılsam da sevdamdan dönmem.
Sen sonbaharsın diye ben baharı bilmem,
Yar benim kaderimdir, kaderimden silmem!

Eylül, yağmurunu gözlerime yağdır,
Götür bütün neşemi, derdimi çağır.
Sen kışa çevirsen de gönlümde bahardır,
Benim sevdam ölmez, ölse de mezarımdır!

Hatırla Eylül, geçen yıl da geldin,
Gönlümün kapısına karanlık serdin.
“Bitti” diye üstüme fırtınalar verdin,
Ben yine sevdayı bağrıma serdim.

Sen yaprak döktürdün, ben umut ektim,
Sen beni ağlattın, ben sabrı seçtim.
Her giden mevsime bir türkü biçtim,
Aralık kapıma dayansa ne çıkar?

Eylül, üstüme gelme, artık gücüm var,
Yüreğimde bitmeyen bir sevdam var.
Senin hazanın varsa benim baharım var,
Beni benden alan bir tek yarım var!

Eylül, git yoluna, yağmurunu da al,
Bırak şu gönlümde biraz olsun bahar kal.
Ne kadar soldursan da açar bu gül dal,
Ben sevdamla diriyim, sen hazanınla kal!

Hatırla…
Her hazan tükenir, her gece sabaha varır.
Eylül gider…
Ama gerçek sevda kalır.