0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
53
Okunma
Yazarken ruhumun derinliğinde kaybolduğum şiirlerden biri. Hüvelbaki.
Ayrılık vaktidir, çaldı son kapı,
Çöktü bu fani dünyanın telaşı.
Bir nefeslik gölge, ömür yapısı,
Toprak kucaklıyor dökülen yaşı.
İnna lillahi ve inna ileyhi raciun
Ne saraylar kalır, ne taht, ne de şan,
Bir garip yolcudur O’na yönelen.
Konanlar göçüyor bu köhne handan,
Ecel şerbetidir her cana gelen.
İnna lillahi ve inna ileyhi raciun
Ne beyaz kefenden başka bir giysi,
Ne sarıp saracak soğuk taş kalır.
Susar bu dünyanın gürültü sesi,
Amelden gayrıya hangi baş kalır?
İnna lillahi ve inna ileyhi raciun
(Şüphesiz biz Allah’a aitiz ve şüphesiz dönüşümüz O’nadır.)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
