Emmi, Emmi!
Duyuyor musun beni?
Her yer kapkara... Felek zarını attı.

Doluya koysam taşar, boşa koysam dolmuyor,
Bu arsız dünyada artık yüzümüz gülmüyor.
Felek hileli zarı hep bize atar oldu,
Can bildiğin dostlar, dar günde uğramıyor.

Hüzün heybemizde yük, hiciv ise dilimizde,
Kuru bir sitemden başka ne kaldı elimizde?
Vefasız bağın gülü erken solarmış meğer,
Yandık da kül olduk biz, kendi ateşimizde!

EMMİ!, EMMİ!,
DUY SESİMİ!
Gönlüm yara, yollar kapalı!
Mertlik ucuzlamış, namertlik pek pahalı!
Sırtımızdan vuran vurana şu yalan dünyada,
EMMİ!, EMMİ!, duy sesimi
Söyle, hangi limana bağlayalım bu salı?

Maskeler düşüyor emmi, kim dost kim düşman?
Yola çıktıkların arkandan vurunca olursun pişman.
Arsız çıktı sevdiklerim, hepsi birer gölge,
Susturdum içimi, geçtim karanlık bir bölge.

EMMİ!, EMMİ!, duy sesimi
İçimizdeki bu acı ne zaman dinecek?
EMMİ!, EMMİ!, duy sesimi
Bu fırtınada hangi ev bize kucak verecek?

EMMİ!, EMMİ!,
DUY SESİMİ!
Gönlüm yara, yollar kapalı!
Mertlik ucuzlamış, namertlik pek pahalı!
Sırtımızdan vuran vurana, şu yalan dünyada,
EMMİ!, EMMİ!, Duy sesimi!
Söyle, hangi limana bağlayalım bu salı?

EMMİ!, EMMİ!,
DUY SESİMİ...
Her yer karanlık...
Felek vurdu zarı...
Emmi Duy Beni...

Not: şiirin yz de bestelenmiş halini paylaştım. Detay şiirin hikayesinde yazıyor.