Başardık ülkece millet olarak
Birlikte yan yana duramaz olduk
Haksızlığa susup sessiz kalarak
Vicdana kaygıyı soramaz olduk

Sevgiyi saygıyı rafa kaldırdık
Kalplere nefreti kin’i doldurduk
Şefkat duygusunu ruhu öldürdük
Dostun yarasını saramaz olduk

Hoşgörü gülmeyi yüzde bitirdik
İnsanca bakmayı gözde bitirdik
Biz bizi aslında sözde bitirdik
Muhabbete kafa yoramaz olduk

Kardeşçe yaşamak bize zor dedik
Ne kadar çalarsak cebe kâr dedik
Ne utanma duyduk nede ar dedik
Dürüstlük ağını öremez olduk

Olaysız günümüz olmaz inanki
Pamuk ipliğine bağlıyız sanki
Küfürler tehditler öyle yamanki
Dilimize kilit vuramaz olduk

Allaha emanet evden çıkarız
Araçla gidersek sabır çekeriz
Trafikte bazen candan bıkarız
Kavgasız araba süremez olduk

Mesela en ufak olay olunca
Kabarır coşarız sinir gelince
Karşıyı birazcık uysal bulunca
Kavgadan başka şey göremez olduk

Bu kadar değildik eski yıllarda
Selamlaşırdık hep görsek yollarda
Tatlı kelamlar yok şimdi dillerde
Komşumuza selam veremez olduk

Kendi hatamızı görmeyince biz
Verilen sözlerde durmayınca biz
Yanlışa hesabı sormayınca biz
Doğrunun yanına varamaz olduk

Başımızda ata var dediğimiz
Onun gibi olmaz yâr dediğimiz
Onlarsız bu dünya dar dediğimiz
Ana’yı baba’yı aramaz olduk

Eroğlu’yum gerçek olanı yazdım
Belki de biraz da moraller bozdum
Bu hale getiren sisteme kızdım
Adil bir düzeni kuramaz olduk