Çoğu insan mutlu değildir aslında,
ama mutlu rolü yapar.
İçinde fırtına koparken,
dudakta sahte bir yaprak.

Nedeni ne bilir misin?
Bilinçaltında bir ses var:
"Yeterince iyi değilim" der,
"Aslımı görürlerse sevmezler."

"Değerim için güçlü durmalıyım,
mutlu görünmeliyim daim."
Diye diye ömrü geçer,
mutluluğu değil, görüntüyü sayar.

Sosyal medyada filtre takar,
çevrede kahkahayı basar,
aileye "iyiyim" der geçer,
içi yangın yeri, dışı bahar.

İşte yara tam da burada başlar:
"Ben yeterince değerli değilim" inancı,
insanı huzurdan çalar.

O vakit ne olur biliyor musun?
Gerçek huzur gider, imaj gelir.
Gerçek gülüş gider, poz gelir.
Gerçek hayat gider, hikaye gelir.

Çünkü şunu unutma:
Gerçek mutluluk içeride kurulur.
Sahte mutluluk dışarıya satılır.

Ve insanın en büyük yorgunluğu,
mutlu olmaya çalışmak değil...
Mutlu görünmeye çalışmak.

Dinçer Dayı