Annem hep derdi:


''Herkesi olduğu gibi kabul et.''


Bu da pek işe yaramıyor.


İnsan sevgim de hız kesmiyor bir o kadar üzüntü.

Duyarlı olmak çok yoruyor ama ben de böyle besleniyorum.


Elbette arayışa devam.


İlla ki birileri vardır kalp kırmayacak bir yerlerde bekleyen.

Ben her ne kadar karşımdakini olduğu gibi kabul etsem de ya, onlar beni olduğum gibi kabul etmeyip başka roller biçiyorsa?


Çok sağ olun

Kıymetli Gül hanımefendi.
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim.
“Beş parmak bir değil” sözü, hayatın en acımasız ve en gerçek özeti.
Herkes kendi yarasını kendi derisine göre taşır; kimse kimsenin acısını, öfkesini ya da sessizliğini tam olarak ölçemez.
“Kadın, kadının düşmanı” sözüne inanmamak, insan kalmaya çalışmanın en güzel isyanıdır.
Ama o isyan bazen yalnız bırakır insanı.
Çünkü insan olmak, cinsiyetin, unvanın, safın üstünde durmak demektir.
Boş işlerle meşgul olmayan, kalbi temiz, aklı açık bir “prototip”…
Onu ısmarlayacak yer maalesef yok.
O, her sabah kendi aynasında yeniden inşa edilen bir şey.
Siz “benimki de laf” demişsiniz.
Laf değil, yara.
Ve yarayı bu kadar dürüstçe söyleyen insan, zaten o aradığı “prototip”in en yakın hâlidir.
İçten selam ve saygılarımla. Yaşam mutlulukları dilerim. Aşk ile🌹

Merhaba!
Sahifeye renk kattınız. Düşün dünyanızın güzel anlatımıyla farklılık yarattınız. Teşekkür eder Selam ve Sevgiler sunarım.

Merhaba!
Sahifeye renk kattınız. Teşekkür eder Selam ve Sevgiler sunarım.

Merhaba!
Sahifeye renk kattınız. Teşekkür eder Selam ve Sevgiler sunarım.

Merhaba!
Sahifeye renk kattınız. Teşekkür eder Selam ve Sevgiler sunarım.

Merhaba!
Sahifeye renk kattınız. Teşekkür eder Selam ve Sevgiler sunarım.

Merhaba!
Sahifeye renk kattınız. Teşekkür eder Selam ve Sevgiler sunarım.