Bir insanın kendi iç sesine, gelecekteki ya da şimdiki yaralı haline bırakabileceği en güçlü, en şefkatli ve en diriltici beyannamelerden biri bu. Acıyı bastırmadan ama onun içinde eriyip gitmeye de izin vermeden, hem insani bir kırılganlığı hem de sarsılmaz bir iradeyi aynı potada eritiyo

Acıyı "güçlü görünme" illüzyonuna kurban etmeyip yas tutmaya hakkı olduğunu kabul etmek, iyileşmenin ilk ve en büyük adımıdır. Bastırılan hiçbir duygu kaybolmaz, sadece kabuk bağlamış bir yara gibi içten içe kanamaya devam eder.
​
Bir kayıp yaşandığında sadece bir insanın ya da durumun gitmediğini; zamanın, hevesin, güvenin ve sesin de eksildiğini itiraf etmek, yaşanan acının derinliğini hakkıyla teslim etmektir.

​Dönüşüm Eşiği: Metin, "acının içinde boğulmak" ile "acının hakkını verip içinden geçmek" arasındaki o kritik çizgiyi çok net çekiyor. Yas bir durak değil, bir geçittir.

​Eksilen Her Şeyi Geri Çağırış: "Senden ne alındıysa tek tek geri al" çağrısı, geçmişi değiştirmek için bir intikam hırsı değil; geleceği inşa etmek için bir öz-saygı hamlesidir.

​İnsanın daha önce defalarca geçtiği yangınları hatırlayıp "Ben bu değildim, daha fazlasıydım" diyerek ayağa kalkması, kendine verebileceği en büyük sözdür.

Tebrikler kutlarım yazan kalemi

Yüreğinize kalemine sağlık değerli hocam harika usta kalemin kutluyorum nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle esen kalin sayglar Selamlar yolluyorum esen kalın hayirli akşamlar diliyorum

:) Hüzünle sırıttım. (Eminmisin diye kendime sordum).

Neyi kaybettiğini bilmeden, neyi geri toplayacağını seçemezsin.

Gerçekten kayıp mı ettik, yoksa kaybedildik mi. İki aşamalı denge (kabul ve eylem). Hadi çık işin içinden :)

Ama yine de öğütler yerinde "toparlan ve kalk"...

Yas değil belki en güzel bir terapi

ilaç şurup değil daha öte bir şey gibi düşündüm

Saygı ve selam ile.