bu sekme bünyeye zarar
içim şiirden renkler almıyor
dolu kapların duvardan dünyası
en son hangi kahveli gözlerde
ölüp ölüp dirilmiştik


yok tam ondan gülümsemedim
saksılardan bahçeden otlardan
ne zaman bitti bilinse
eve dekorasyon yontulayan gölgeler
yazsaydın böyle başlayabilir bitirebilirdim
kalın sert boğan bir bağın
çimenler açtığını zamanından
beğendiysen al senindir
anlatır alınları yine kara kaplı ciltler


olduğu kadar yarınsızlık
kiloyla karanlık satmıyor tezgahlar
ve o yılışık al beniler
seni çağrıştırıncaya dolduğu kadar
uykulu çıplaklıklar içinden
içlerden geçen o ince iplikler
uçurtmalarını unutmuş çocuklar, bulutlarını
kanatları onları bulamayacak


dudaklarımız arasına ciddiyet var gibi
yok konuşmazsan bitmez
her göğsün söz yutan kuyusu
içsinler hadi, ateşsiz duman doğursunlar
yanaklarından aksın gereksizler
önem görülenler kalabalık ağrısından
dün yarına sisli tanelerde
kaybolup dökülecek nasılsa



(patagon)