dünyevi riyakarlık, haksızlık ve vefasızlık karşısında insanın yaşadığı derin kırgınlığa rağmen hırsa, makama ve sahte samimiyetlere kapılmayıp en nihayetinde vicdanı, sabrı ve hakiki erdemi rehber edinmesi gerektiğidir.kalemin daim olsun inşallah

Bu şiir tokat gibi yüzüne çarpıyor insanın

Amel gezdim diyarı diyerek başlıyorsun yani iyiliğin peşine düştüm ama halim perişan oldu diyorsun
Demek ki bu dünyada iyi olmak yetmiyor

Edeble gittim kimse sormadı ama riyayla gelene koştular diyorsun
Burada dünyanın terazisi bozuk onu haykırıyorsun

Dördüncü yılımdı karanlıkta gezerken
Bu dize yürek yakıyor dört senedir adaletsizliğe şahit oluyorsun

Sonra mal mülk arsa diyorsun hepsi toprakta kalacak külü bile uçmaz diyorsun
Dünya malına tükürüyorsun

Mazlumun ahı kısmı en ağır yer
Rab sustukça yok sanırsın diyorsun
İmanın en çok sınandığı yer orası işte

En son kaydı şaftım deyip uyanıyorsun
Anladım diyorsun ölçü vicdandır
Bin tane Şah Süleymancı gelse de cenabet olanın yeri dolmaz diyorsun

Bu şiir diyor ki
Makama ünvana bakma
Edebe vicdana bak
Riya ile gelen kalabalık olsa da hakikat tektir

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏