Zonguldak’ta taşlanan Silopili mevsimlik işçiler üzerine

Bazı şeyler o kadar sıradanlaşıyor ki artık haber bile olmuyor
Taş atmak mesela
Bir grubun üzerine taş yağdırmak çocukların bulunduğu kamyon kasasına taş savurmak jandarma oradayken bile araçları hedef almak
Bunlar artık olay diye geçiyor gazetelerde
Oysa bunlar sıradan bir kavga değil
Bunlar ırkçılığın en çıplak en utanmaz hallerinden biri

Şırnak’ın Silopi ve Cizre ilçelerinden yola çıkan yetmişten fazla mevsimlik tarım işçisi fındık hasadı için Zonguldak’ın Alaplı ilçesine bağlı Bektaşlı köyüne gitmişti
Ekmek parası için
Kadınlar erkekler çocuklar
Ailece
Çadırlarda zor şartlarda güneşin altında fındık toplayacaklardı
Türkiye’nin batısında kuzeyinde her yıl binlerce insan böyle çalışıyor
Kürt coğrafyasından gelen emekçiler Karadeniz’in fındık bahçelerinde Çukurova’nın pamuk tarlalarında Ege’nin zeytinliklerinde yıllardır aynı hikâyeyi yaşıyor

Ama bu kez hikâye farklı bitti
Ya da daha doğrusu aynı eski hikâye bir kez daha tekrarlandı

Olay bir çeşmede başladı
İşçi gençler su almaya gitmiş
Köylü gençlerin çekirdek kabuğu attığını görünce uyarmışlar
Burayı kirletiyorsunuz sonra bizi suçlarlar
Cevap hazır gelmiş
Dağdan geldiniz temizliği sizden mi öğreneceğiz

İşte bu cümle
Bu tek cümle her şeyi anlatıyor
Dağdan geldiniz
Yani siz buranın insanı değilsiniz
Yani siz temizlik bilmezsiniz
Yani siz ikinci sınıf üçüncü sınıf belki de insan bile sayılmayan birisiniz

Tartışma kavgaya dönüşmüş
Sonra taşlar konuşmaya başlamış
İşçilerin kaldığı yere taş yağmış
Jandarma gelmiş ama akşam tarladan dönerken ikinci saldırı daha yaşanmış
Kamyonetlerin kasasında oturan çocuklar panik içinde ağlamış
Birbirlerini teselli etmeye çalışmışlar
O görüntüler sosyal medyaya düşünce bir kez daha yürekler burkulmuş
Ama yarın unutulacak
Çünkü unutmak bu ülkede en iyi bildiğimiz şey

Bu bir gençler arası kavga değil
Bu yabancı görülen emeğe öteki sayılan bedene duyulan öfkenin taşla ifadesi
Bu ırkçılık

Irkçılık bazen slogan atarak bazen linç ederek bazen de dağdan geldiniz diyerek ortaya çıkar
Bazen bir işyerinde Kürt’ü işe almayız diye fısıldanır
Bazen bir mahallede bunlar buraya gelmesin diye duvarlara yazılır
Bazen de fındık bahçesinde çeşme başında jandarmanın gözü önünde taşla konuşur

Mevsimlik tarım işçiliği Türkiye’nin en ağır en güvencesiz emek biçimlerinden biri
Çocuklar okul çağına gelmeden tarlaya iner
Kadınlar sırtlarında bebek elinde fındık sepeti çalışır
Erkekler günde on iki on dört saat güneşin altında eğilir
Sigorta çoğu zaman yoktur
Barınma şartları berbattır
Ama yine de giderler
Çünkü gidecek başka yerleri yoktur
Çünkü o ekmek o yağ o okul masrafı bir şekilde çıkmalıdır

Ve gittikleri her yerde aynı muameleyle karşılaşırlar
Bunlar Kürt
Bunlar doğulu
Bunlar dağlı
Bunlar pis
Bunlar tembel
Bunlar sorun çıkarır

Oysa sorun çıkaran onlar değildir
Sorun bir insanın sadece doğduğu yer konuştuğu dil kimliği yüzünden aşağılanmasında taşlanmasında linç edilmesinde yatmaktadır

Bu olayda da aynı şey oldu
Yetmiş küsur insan aralarında kadınlar ve çocuklar varken iki kez taşlı saldırıya uğradı
Jandarma oradayken bile araçlar taşlandı
Sonra güvenlikleri sağlandı denildi
Ama asıl güvenlik insanın insan olarak kabul edilmesidir
O güvenlik sağlanmadıkça hiçbir jandarma yeterli olmaz

Irkçılık sadece bir duygudur demek yetmez
Irkçılık bir sistemdir
Emeği ucuzlatır insanı değersizleştirir coğrafyayı hiyerarşiye sokar
Doğu’yu sorunlu batıyı medeni gösterir
Kürt’ü öteki Türk’ü asıl yapar
Ve bu hiyerarşi çeşme başında bir çekirdek kabuğuyla bir hakaretle bir taşla kendini gösterir

Bu ülke aynı toprağın çocuklarını birbirine düşman etmeyi çok iyi becerdi
Oysa aynı toprağın ekmeğini yiyoruz
Aynı gökyüzünün altında yaşıyoruz
Aynı güneşin altında ter döküyoruz

Silopi’den gelen o işçiler Zonguldak’ın fındık bahçelerinde çalışırken sadece fındık toplamıyorlardı
Aynı zamanda bu ülkenin en görünmez en değersiz görülen emeğini de omuzluyorlardı

Taşlar onları hedef aldı
Ama asıl yaralanan bu ülkenin vicdanı oldu

Bir gün gelecek
çeşme başında dağdan geldiniz diyenler utanacak
Taş atanlar attıkları taşın kendi çocuklarına da dönebileceğini anlayacak
Ve belki o zaman
mevsimlik işçinin de
fındık toplayan kadının da
kamyon kasasında ağlayan çocuğun da
bir insan olduğunu hatırlayacağız

O güne kadar ise
bu taşlar
bu hakaretler
bu ırkçılık
hepimizin utancı olarak kalacak

Çünkü ırkçılık
sadece bir grubu hedef almaz
İnsanlığı hedef alır
Ve insanlık yaralandığında
herkes kanar.

Gazi Şahin
Kul Yorgun
23 Ağustos 2026 Pazar