0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
30
Okunma
Bir derin uykuda sallanır zaman,
Rüzgârın sesinde kaybolur izler.
Ömrün durağında tükenirken an,
Geceye sığınır saklı denizler.
Ne bir ses duyulur ne de bir feryat ,
Diner içimizdeki o eski sancı.
Ufukta süzülür beyaz bir hayat,
Yıllar ki bir yolcu, gün bir yabancı.
Bir ince sızının izi kalır da,
Kelamın yükünü taşır dörtdörtlük.
Ateşten gömlekle yandık karda da,
Vaktin perdesini nihayet örttük.
Dağılır sisleri yorgun dağların,
Aydınlanır yolun son büklüm yeri.
Bütün sırrı budur gelmiş çağların,
Sadece bir huzur kalır geriye.
Toprak sükût eder, yapraklar susar,
Gönül bir durağa varır da durur.
Akar kendi ile o durgun pınar,
Ruh kendi aynasını orada bulur.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
