​Yoruldum güçlü görünmekten inan,
İnsanların sahteliğinden.
İçimde her saniye ölen bir insan,
Hesap soruyor şimdi bu kendine.

Yeter! diye bağırmak istiyorum.
Avazım çıktığı kadar haykırmak,
Gözyaşlarım kuruyana kadar, ağlamak istiyorum.
Dayanamıyorum artık, gerçekten yeter!

​İçimde ne varsa dökülsün yere,
Taşmasın bu feryat artık içime.
Kırılan kalbimi kaçıncı kere,
Sığdırmak zorundamıyım bu yüreğe?

​Sustukça büyüdü göğsümde sızı,
Sustukça ezildi umudun sesi.
Karanlık yutuyor baharı, yazı,
Dar geliyor artık can nefesi.

​Yoruldum her yükü sessiz taşımaktan,
"Güçlüsün" dedikçe hep yıkılmaktan.
Kaderle yorucu bir yarıştan,
Geriye ne kaldı, sönmüş bir kordan?

​Bırakın, gözümün pınarı aksın,
Bırakın, bu feryat göklere ersin.
Kim canı yanarken arkaya baksın?
Bu dertler bitecekse, şimdi bitsin...