Ay gibi parlar yüzün düşen yıldırımlarda
Her gülüşte oynuyor yüzdeki kalem kaşlar
Bir gelsen de yürüsen bizim kaldırımlarda
Kendilerinden geçse bastığın kara taşlar

Her iki ayağına takmış narin halhalı
Omzuna atıvermiş göz rengindeki şalı
Giyimin kuşamınla gören der Avrupalı
Gizli bir kıskançlıkla sana dönüyor başlar

Sıcak yaz akşamları gökte ay sokakta sen
Bir leylak kokusudur sende rüzgârla esen
Şairin elde kalem yazdığı her mizansen
Masallara dönüşür gece gördüğü düşler

Hasretin sancıları vurdukça sinesine
Bir sancı oturuyor kalbine, sine sine
Yarınsız bir sevdayla bağlandık kimisine
Seven kalp unutmuyor beyhudedir telaşlar

Sen sükutta kaldıkça aklım sende kalıyor
Hasret denen alevler yüreğimi yalıyor
Gezdiğin kaldırımlar su altında kalıyor
Coşari gözlerinden akıp durdukça yaşlar

18.08.2027/Samsun

İbrahim COŞAR