Ruhumuzda her ihmal edilen iyilik,
kaçırılmış bir rahmete dönüşebilir.
Biliyor musun?

Belki de bugün yapmamız gereken en mühim şey,
"beni neden ihmal ettiler" diye sormadan önce,
kendi hayatımızdaki ihmalleri
cesaretle görebilmektir.

Çünkü hayat,
çok derin bir ilâhî denge üstüne kuruludur.

İhmal ettiğin her şey,
senden yavaş uzaklaşır.
Kopar.
Solar.
Gider.

Emek verdiğin her şey ise,
kök salar.
Büyür.
Bereketlenir.

Öyleyse gel...

İhmallerimizi fark edelim,
ihtimallerimizi çoğaltalım.

Kalbimizi ihmal etmeyelim.
Çatlamadan tamir edelim.

Sevdiklerimizi ihmal etmeyelim.
"Sonra ararım" demeden arayalım.

Vicdanımızı ihmal etmeyelim.
Gece yastığa başımızı rahat koyalım.

Hakikati ihmal etmeyelim.
Doğruyu eğip bükmeden yaşayalım.

_Ve bizi, bize bizden daha yakın olan Rabbimizi,
asla ihmal etmeyelim._
Hatırlayalım.
Her nefeste, her secdede.

Çünkü bazen bir ömrün bütün ihtimalleri,
fark edilmeyen küçücük bir ihmalin gölgesinde kaybolur.

Ama bazen de,
samimiyetle atılan tek bir adım,
kaybedildi sanılan bütün ihtimalleri
yeniden yeşertir.
Hatırla!

Yol’umuz her daim sevgi’de buluşsun,
ve selâm olsun Can’lara...
Dinçer Dayı