1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
74
Okunma
23 yaşındaydı Yunus,
Annesi "kara gözlüm" dedi adına.
Ama hiç gözleri görmedi dünyayı,
Hiç tanımadı annesini, babasını, amcasını...
Bir bebek battaniyesine ancak sığdı giderken Mevla’ya.
Upuzun uzandı yatağa dişlerinin çürüğüyle.
Askere gitmedi,
Sevgilisi olmadı,
Baba olamadı...
Yattı upuzun yatakta.
Annesi dinlemedi doktorları,
Gittiler hacı hocaya.
Dinlemediler Allah’ın ilmini,
Daldılar rüyaya.
Bir yaşında anladılar gözlerinin kör olduğunu,
Aklının olmadığını,
Beyninin gelişmediğini.
İçlerine kapandı huzursuz bacalar,
"Ne ettim?" dediler, iş işten geçmişti çoktan.
Yirmi üç yıl yaşadı Yunus’um,
Hiçbir şeyi tanımayarak...
Çok hikâyeler duydum,
Olmadı Yunus’unki kadar.
"Çok yaram var" diyenler yara görmemiş,
Yeğenimin çektiği kadar.
Seni çok özledim canım yeğenim, ciğerim Yunus’um...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz