Öyle insanların halleri var ki,
Kem olan gözlerden Hakk’a emanet,
İğreti gönüle sığmaz bir sır ki,
Gafil ayaklara gitmez keramet.

İkrar, "Hakk’tır yolum" demekle olur,
Birdir sözüm, hâlim demekle olur,
Ben Allah’a kulum demekle olur,
Özüne dönmektir asıl keramet.

Has kâmil o dur ki, aşkı gizlice,
Keramet görünse onda nazlıca,
Gusl abdesti alır hemen hızlıca,
İnce işçiliktir böyle keramet.

Tadı hoş bir elma yemek istersen,
Başı boş oturmaz tohum ekersin,
Deryaya karışıp umman olursan,
Sessizce çağlar da akar keramet.

Hele bir çık yola, dönme geriye,
Gökten hediyeler vardır diriye,
Rahman ki nimeti bağlamış diye,
Zayi etmemektir zarif keramet.

Velakin gel gör ki, olanlar olmuş,
Diğerkâmlıklarsa açmadan solmuş,
Menfaat araya girince ölmüş,
Vicdan diriltmektir gerçek keramet.

Çarpıklık bendedir, düzende değil,
Suç yön verendedir, dümende değil,
Hummalı teşrifat, törende değil,
İstikamettedir kadim keramet.

Uyan ey Hasib’i aldanmaktan kork,
Hakk müstakim yolun eşkiyası çok,
İyi ile kötü arasında fark,
Öncesi gayretse sonu keramet.

26.07.2026 İlhan ÖZMEN