(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
kalbim çocuk ruhum olgun, öyle zor bir durum ki dışım dünyaya uyum içinde içim isyanda, hep bir kaçası var , kaçtığında kaybolası, saklanmak istiyor küçükken yaptığımız gibi,
hüznü sen böl , hem de en küçük parçasına, ne güzeldi çocukluk, kaygısız , tasasız, her şeyi duyan ama duymayan bizler, kalbim çocuk ,
şair ise ne yazık ki acılarından beslenen, nilüferin bu gün ki şiirinde bir yorumunda Ahmet Telli'nin karda izler şiiri vardı , işte öyle
Az sözle çok şey söyleyen, vurucu bir şiir. "Hep hüzün boğacak değil ya heceyi" dizesi hem özgün hem de anlam katmanları bakımından oldukça güçlü. Finaldeki "Aklım firar etmeden çocukluğumu getirin bana" haykırışı ise, yorgun bir ruhun masumiyete ve kaybedilen zamana duyduğu özlemi etkileyici biçimde dile getiriyor. Yalın diliyle derin iz bırakan bu güzel şiir için şairi gönülden kutluyorum. Kalemine sağlık.
''Dünyayı ben mi kurtaracağım, ama yatarken de iki dize yazayım" havasındaki o tatlı kabadayılık var ya,
Tam olarak oradan vuruyor insanı. Şairimiz geceyle pazarlığa oturmuş, masada sigaralar.. bir yanda efkar, diğer yanda "Amann, hep biz mi düşüneceğiz!" diyen o başkaldırı.
Gece gelir, çöker efkar. "Ben geldim" der, Hüzün ise köşeden sırıtır. Şair ne yapar peki? Hemen teslim mi olur? Yok öyle yağma. Uzatır oradan iki sigara daha, geceyi biraz daha uzatır. "Daha yeni başladık, nereye?" der gibi.
Hüzün dediğin mesai saati olmayan tek patrondur. Ama her zaman da onun dediği olacak değil ya.
Hani derler ya, "Aklı olan deli olsun" diye. işte tam da o kafa. Bütün gün dünyanın derdini çeken, mantık sınırlarında takla atan akıl, gece olunca "Benden bu kadar, gına geldi gına" diyerek bavulunu topluyor. Şair de haklı olarak feryat ediyor: "Aklım firar etmeden, çocukluğumu getirin bana"
Çünkü çocukluk, diziniz kanadında ağlayıp cebindeki misketle dünyayı unuttuğunuz tek çağ. Büyüdükçe misketler büyüyor, dizler yerine ruhlar kanıyor da ağlayacak yer bulunmuyor.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Şiirin sahibi
Cevap Yaz