3
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
41
Okunma
KÜL
Gözlerinde donarken o son vedanın hırsı,
Anladım ki bu kalbe bir daha dönmez bahar.
Kulaklarımda çınlar ayrılığın o marşı,
Yüreğimde bir ömür sönmeyecek yangın var.
Bir harabe bıraktın ardında sessiz, kırık,
Düğümlendi boğazda o can yakan hıçkırık.
Feda edip geçmişin o en kutsal yarını,
Yakıp gittin bir anda, tüm duygularını...
Şimdi her aynada bak, yüzün bir başka fani,
Söyle, hangi tebessüm örtecek bu isyanı?
Bir hiçe kurban edip o en kıymetli dünü,
Kör bir karanlığa sen gömdün kendi ömrünü.
Küllerinden bir daha doğar mı sanırsın can?
Hesap günü gelince durur damarlarda kan.
Mademki tek celsede sildin bendeki yerini,
Var git, kendi elinle yaşa sen mahşerini...
Tamer KARAKAŞ
KASTAMONU
29.07.2026
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz