12
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
414
Okunma

Zaman geri çekildi odamdan, sustu saatlerin o yorucu sesi,
Dışarıda dünyanın beyhude gürültüsü, içimde bir derviş nefesi.
Anladım ki insana en sadık dost, kendi ruhunun o asil gölgesi,
Varsın bilmesinler kıymetini; sükût, şairin en mukaddes heybesi.
Bir tek yıldız parlar gökte, ne kimseye sitem eder ne de el sallar,
Kendi ışığında demlenir gece, sabırla menzile yürür o yollar.
Biz kapımızı çoktan kapattık dünyaya, hüzünle şereflendi duvarlar,
Ağırdan satılan bir ömürdür bu, ardımızda sadece o vakur dua kalır.
Yorulmak yok bu asil durakta, her kelime kendi kalbinde bir mühür,
Gelen kendi nasibiyle gelir, giden kendi yolunda yürür.
Aynı göğün altında sessizce yaşlanırken bu yorgun beden,
Yüreği sakın lügatsız bırakma; insan, sustuğu mısralar kadar hürdür.
18 Ağustos 2026
Tamer KARAKAŞ
5.0
100% (17)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.