Dudak tiryakisi bir aşkın
Dumanı üstünde tüten çaresizliği
Küllerinden öpüyorum kanayan saatlerin
Tablası dolup taşmış bir ömür bizimkisi


Biz Seninle,
Kibrit çöpünün alevine sığdırdık koca dünyayı
İzmaritleri dökülüyor dudaklarından
İçten içe yanarken...
Oksijen çadırlarında
Hiç durmadan, sönüyoruz


Bir nefeslik canı kalmıştı sevdamızın
Karanfil kokulu cıgaralar sarmıyor artık
Acımsı tat bırakıyor damaklarımızda kader
Hücresinde volta atıyor müebbet yiyen dünler


​Tütün sarısı eylül vurdu yüzümüze
Sarıya çalıyor parmak uçlarımız
Tutuşmaya mecali kalmamış
Filtresi yanmış hayatı çekiyoruz içimize


Nikotin sarısı gülüşler asılı kaldı dudaklarda
Son paketin son yaprağı gibi titrerken ellerimiz
Zehir gibi işliyor damara
Göz göre göre dumanaltı olmuş,
Ağız alışkanlığı gibi söylenen "seviyorum"lar


Kan tükürüyor içimizdeki asi çocuk,
ağlayarak...
Son dalı kırmadan, incitmeden içmeliydik!