Bir nebze sürûr dilerim, ey devr-i bî-vefâ,
Gam üstüne gam yağdırırsın her dem bana.
Ne baht güler yüzüme, ne tâlihim olur rehâ,
Hicrânın gölgesinde kaldım bî-nevâ.

Her gece yaşlarımı secdeye sererim,
"Yâ Rab, al beni yanına..." diye inlerim.
Lâkin hükmün beklenir, sabrıma sığınırım,
Aşkınla ayakta durur, yine Sana dönerim.

Ne çok imtihan düştü bu nâçiz başıma,
Her biri bir kor oldu, değdi gözyaşıma.
Bir tebessüm çok mudur fânî şu ömrüme?
Bir seher doğsa kâfîdir kararmış bahtıma.

Ben servet istemem, ne şöhret, ne de tâc,
Gönlüme düşsün bir huzur, yeter bana ilâç.
Yüzümde bir gül açsın, dinsin bu ihtiyâç,
Kederin zincirini kırsın bir ufacık sevinç.

Ey Rabb-i Rahîm, bilirsin içimdeki sızı,
Sessizce taşırım her gün bu derin acıyı.
Beni Sana bağlayan yalnız muhabbetindir, Hakk’ın izi;
Bir gün rahmetin erişir, diner elbet gönül sızısı.

Zîrâ bilirim; en uzun gece dahi sehere varır,
En çetin fırtına bile bir vakit sükûta kanar.
Ben de beklerim kapında, boynum bükük, dilim duâdır;
Belki bir gün gözüm değil, gönlüm evvel güler de bahâr olur.